فلوی اجرای گامبهگام
ترتیب مرحلهای استخراجشده از بخشهای متدولوژی/اعتبارسنجی — ۵ گام؛ گامهای شرطی با «؟ تصمیم» مشخص شدهاند.
نقشهی ساختار اسکیل
روی هر گره کلیک کنید تا به بخش مربوطه بروید؛ دکمهی «سورس MD» در هدر هر بخش، متن اصلی را با شمارهی خط میآورد.
بخشهای اسکیل
هر بخش با عنوان فارسی، نوع محتوا و توضیح فارسی نمایش داده شده. روی «سورس MD» کلیک کنید تا متن اصلی انگلیسی با شمارهی خطوط فایل در نمایشگر کناری باز شود.
سطح حمله و سیگنالها
When to use this skillنشانههای URL، header، JS و tech stack که نشان میدهد این تکنیک اینجا جواب میدهد
تریگر وقتی:
- برند تارگت یک واژهی رایج/دیکشنری یا عبارت مشترک است (مثل
apex،summit،vertex،nova،core،orbit،pulse،unity...) - گزارش ASM، اکسپورت recon، کومبوی breach، لیست repo، لیست bucket یا لیست اپ موبایل برای اکشن میگیری
- تعداد «Critical» برای اندازهی سازمان غیرقابلباور بالا بهنظر میرسد (صدها)
- مالکیت هر asset توسط ابزار ادعا شده ولی اثبات نشده
دو مد شکستی که این اسکیل جلوش را میگیرد:
- هدر دادن engagement با تست/triage روی assetهایی که مال تارگت نیستند.
- حمله به یک شخص ثالث بیگناه که فقط اسم را شریک است — خارج از scope، و آسیب واقعی.
قاعده: مالکیت متهم-تا-اثبات-برائت است. یک asset فقط وقتی مال تارگت است که مالکیتش را اثبات کرده باشی.
بخش تکمیلی
The collision sources (where keyword-matching lies)بخش تکمیلی سند که در دستهبندی استاندارد نگنجیده است
| سورس رکان | چطور برخورد میکند | مالکیت را با این وریفای کن |
|---|---|---|
| repoهای GitHub | جستجو واژهی برند را در اسم repo / topic / یک رشته match کرده | owner مربوط به repo سازمان GH مربوط به org است؛ commitها از ایمیلهای org؛ کد به دامنهها/infra واقعی org اشاره دارد. یک repo به اسم <word>-backend از یک کاربر تصادفی = نویز. |
| bucketهای ابری (S3/GCS) | اسمهای bucket یک فضاینام سراسریاند؛ <word>-static، <word>-data، <word>-public برای یکی وجود دارند | محتوای bucket به تارگت اشاره دارد؛ اسم bucket با یک سابدامین تأییدشدهی تارگت همبستگی دارد (x.target.com ↔ x-public) و محتوا match است؛ متادیتای ACL/owner. محتوای جنریک (زبان-دیگر، صنعت-دیگر) = مال آنها نیست. |
| اپهای موبایل | اسم اپ واژهی برند را دارد؛ publisher متفاوت است | publisher مربوط به اپ همان شرکت است؛ اپ به infra/damain مربوط به تارگت اشاره دارد؛ اسم پکیج با برند align است. بانکها، اپهای dating و سرویسهای همنام دستههای برخورد واقعیاند. |
| hitهای OSINT | واژهی برند در بدنه | بدنه به دامنه/سابدامین/کارمند/secret واقعی تارگت اشاره دارد. اطمینان-مالکیت < آستانه = drop. |
دروازهی اعتبارسنجی
Web "Critical" triage — the soft-404 controlچکلیستها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A
«Critical»های خودکار مربوط به .env / .git / actuator / پنل-admin بهطور خُلکه soft-404 هستند: catch-allهای SPA/framework که برای هر مسیر HTTP 200 (یا ۴۰۳) برمیگردانند. قبل از باورکردن هرکدام را وریفای کن:
# the "finding"
curl -s -o /tmp/a -w "%{http_code} %{size_download}\n" https://host.target.com/.env
# a junk control on the same host
curl -s -o /tmp/b -w "%{http_code} %{size_download}\n" https://host.target.com/zzz-nonsense-$RANDOM
# identical byte length / body → FALSE POSITIVE (catch-all), discard
cmp -s /tmp/a /tmp/b && echo "SOFT-404 false positive" || echo "differs — investigate"
exposureهای واقعی content-type + امضایی دارند که با catch-all فرق میکند (.git/config با [core] شروع میشود؛ .env مقدار KEY=value دارد؛ phpinfo مقدار doctype مربوط به XHTML-transitional + PHP Version را دارد). یک .php/phpinfo.php فیزیکی که بدنهی بزرگتر/متفاوت از کنترل junk برمیگرداند علامت real-vs-soft-404 است.
مراحل شکار
The triage workflowروششناسی گامبهگام اجرای تکنیک از شناسایی تا اعتبارسنجی
- اول مجموعهی canonical دامنههای مالک را تأیید کن (دامنهی SOW/program + سابدامینهای وریفایشدهاش + اسم برند tenant مربوط به Entra/Okta/Google وریفایشده). این لنگر مالکیت توست.
- برای هر کلاس asset، ستون verify-by بالا را اعمال کن. بدون سیگنال ← قرنطینه، تست نکن.
- baseline مربوط به تعداد شدت را فقط روی assetهای مالک بازنشانی کن. دلتا را گزارش کن — «N تا Critical ← M تا بعد از triage مالکیت + soft-404» خودش یک یافته دربارهی برنامهی ASM است.
- برخوردها را صریح قرنطینه کن (یک
loot/quarantined_<source>.txt) تا قابلممیزی باشد که دیدی و انتخاب کردی تارگت نکنی. - meta-finding را برجسته کن: اگر فید ASM/recon عمدتاً مثبت-کاذب بود، این را بهعنوان یافتهی فرایندی به کلاینت بده.
مراحل استخراجشده
- ۱اول مجموعهی canonical دامنههای مالک را تأیید کن (دامنهی SOW/program + سابدامینهای وریفایشدهاش + اسم برند tenant مربوط به Entra/Okta/Google وریفایشده). این لنگر مالکیت توست.
- ۲برای هر کلاس asset، ستون verify-by بالا را اعمال کن. بدون سیگنال ← قرنطینه، تست نکن.
- ۳baseline مربوط به تعداد شدت را فقط روی assetهای مالک بازنشانی کن. *دلتا* را گزارش کن — «N تا Critical ← M تا بعد از triage مالکیت + soft-404» خودش یک یافته دربارهی برنامهی ASM است.
- ۴برخوردها را صریح قرنطینه کن (یک `loot/quarantined_<source>.txt`) تا قابلممیزی باشد که دیدی و انتخاب کردی تارگت نکنی.
- ۵meta-finding را برجسته کن: اگر فید ASM/recon عمدتاً مثبت-کاذب بود، این را بهعنوان یافتهی فرایندی به کلاینت بده.
Payload و الگوهای تشخیص
Anti-patternsدستورها، payloadها و الگوهای قابلاجرا برای تست تکنیک
- باورکردن لیبل «owned» ابزار. ابزارها keyword-match میزنند؛ مالکیت را اثبات نمیکنند. ورifای کن.
- تارگتکردن شخص-ثالث همنام چون «در گزارش بود». خارج از scope + آسیب واقعی. یک خط کومبو
user@<word>company.comکارمندِ شرکتِ دیگری است. - گزارش soft-404ها بهعنوان exposure. همیشه کنترل junk-path را اجرا کن.
- شمردن typosquatها / هدرهای-گمشده / repoهای برخورد-برند بهعنوان یافتههای تهاجمی. دفاعی/بهداشتی/نویزند — گزارش را حشو و اعتبار را فرسایش میدهند.
- ردکردن triage «برای صرفهجویی وقت». بدون triage، کل engagement را روی assetهای بقیه میگذرانی و هیچ چیز واقعی پیدا نمیکنی.
بخش تکمیلی
Why this matters (calibration)بخش تکمیلی سند که در دستهبندی استاندارد نگنجیده است
برای تارگتی که برندش واژهی رایج است، انتظار داشته باش بیشتر assetهای «owned» خودکار برخورد باشند:
- repoهایی که پروژههای open-source نامرتبطاند (لیستهای ad-block، scraperها، پروژههای دانشجویی، SDK شرکت دیگری) و فقط واژه را دارند.
- اپهای موبایل منتشرشده توسط شرکتهای کاملاً متفاوت که اسم را شریکاند — بانکها، credit unionها، اپهای dating، dispensaryها و سرویسهای home-care همه دستههای برخورد دنیای-واقعیاند. (تولینگ ASM خوب به تو میگوید صفر تا را بهعنوان owned قبول کرده.)
- bucketهای ابری در فضاینام سراسری که محتوای org نامرتبطی دارند (اسناد زبان-دیگر، دادهی demo/نمونه، فایلهای صنعت دیگر).
- comboهای breach پر از ایمیلهای شرکتهای همنام-ولی-متفاوت (
<word>group.com،<region><word>.com).
در یک engagement واقعی علیه یک برند واژه-دیکشنری، بعد از پاککردن این نویز تنها یافتهی high-severity واقعاً-owned صرفاً با tradecraft دستی کشف شد (یک کشف JS-bundle ← API، ببین hunt-spa-api) — هیچجای صدها «Critical» اسکنر نبود. Triage-first چیزی بود که engagement را بهجای تعقیبوگره مولد کرد.
دروازهی اعتبارسنجی
Related Skills & Chainsچکلیستها و قواعد پیش از گزارش برای جلوگیری از false positive و N/A
- اسکیل
triage-validation— triage مالکیت-asset (این اسکیل) قبل از triage اعتبار-یافته (دروازهی ۷-سؤال) میآید. اول مالکیت، بعد اعتبار. - اسکیل
redteam-mindset— «پیشفرض تهاجمی» یعنی هر سطح owned زنده را پروب کن؛ این اسکیل تعریف میکند کدام سطوح ownedاند تا persistence روی برخوردها هدر نرود. - اسکیل
hunt-spa-api— وقتی هاست API از triage مالکیت گذشت، این چطور تستش میکنی. - اسکیل
offensive-osint/osint-methodology— لنگرهای مالکیت (دامنههای وریفایشده، برند tenant، اکانتهای dev) را از OSINT به این triage تغذیه کن.
مراحل استخراجشده
- ۱اسکیل `triage-validation` — triage مالکیت-asset (این اسکیل) قبل از triage اعتبار-یافته (دروازهی ۷-سؤال) میآید. اول مالکیت، بعد اعتبار.
- ۲اسکیل `redteam-mindset` — «پیشفرض تهاجمی» یعنی هر سطح *owned* زنده را پروب کن؛ این اسکیل تعریف میکند کدام سطوح ownedاند تا persistence روی برخوردها هدر نرود.
- ۳اسکیل `hunt-spa-api` — وقتی هاست API از triage مالکیت گذشت، این چطور تستش میکنی.
- ۴اسکیل `offensive-osint` / `osint-methodology` — لنگرهای مالکیت (دامنههای وریفایشده، برند tenant، اکانتهای dev) را از OSINT به این triage تغذیه کن.